İmam Zeynelabidin (a.s) buyuruyor ki:
“Annenin senin üzerindeki hakkı şudur: Bilmelisin ki, o kimsenin kimseyi taşımadığı bir yerde (karnında) seni taşımıştır. Hiç kimsenin başkasına yedirmediği yüreğinin meyvesinden sana yedirmiş, seni bütün azalarıyla korumuş ve kollamıştır ki, seni ondan başkası korumaz ve kollamazdı. Kuşkusuz o seni yedirmiş, o seni içirmiş, o seni giydirmiş ve kızgın güneşin hararetine karşı bedenini sana gölgelik etmiş ve seni öldürücü soğuktan korumuştur… O tüm bu eziyetlere, sana hayat vermek ve hayırlı bir evlat olman için katlanmıştır. Senin ise Allah-u Teâlâ’nın yardımı olmadan onun yaptıklarının şükrünü yerine getirmeye ve hakkını eda etmeye asla gücün yetmez.
Yine bilesin ki, baban senin hayat kaynağındır; o senin varlığının sebebidir; o olmasaydı sen de olmazdın. Öyleyse Allah-u Teâlâ’ya şükret, bu nimetlerin kadrini bil ve her yönüyle onlara ihsanda bulun.”
Ayrıca Kur’an-ı Kerim’de, ana-babaya iyilik ve saygı hakkında 13 ayet(1) zikredilmiştir. O ayetlerden birisinde şöyle buyurulmaktadır:
Rabbin, kendisinden başkasına kulluk etmemenizi ve ana-babaya iyilik etmenizi emretmiştir. Onlardan biri yahut her ikisi, senin hayatında ihtiyarlık çağına ererse onlara “of!” bile deme, onları azarlama, onlara güzel ve iyi söz söyle.”(2)
—————————————
1- Bakara, 83, 180, 215; İnsan, 36; En’âm, 151; İsra, 23, 24; Ahkaf, 15; Ankebut, 8; Lokman, 14; İbrahim, 41; Neml, 10 ve Nuh, 28.
2- İsra, 23. Nesayih, s. 415.
