Bağdat’ta barış ve birlik mesajlarının verilmesi beklenen Noel ayini, Irak Keldani Patriği Luis Rafael Sako’nun İsrail ile normalleşme çağrısıyla siyasi bir provokasyona dönüştü.
İsrail’in Filistin’de sürdürdüğü işgal ve saldırıların görmezden gelinerek “normalleşme” söyleminin dillendirilmesi, sadece törenin ruhuna değil Irak halkının tarihsel ve siyasi duruşuna da açık bir meydan okuma olarak değerlendirildi.
Başbakan Muhammed Şiya es-Sudani’nin bu çağrıya kürsüden anında ve net bir şekilde karşı çıkması, devletin kırmızı çizgilerini hatırlatması açısından dikkat çekti. Sudani’nin, normalleşmenin Irak’ın siyasi sözlüğünde yer almadığını ve bu kavramın Siyonist rejimle özdeşleştiğini vurgulaması, dış baskılara karşı egemenlik refleksi olarak yorumlandı.
Olayın ardından Mukteda es-Sadr’ın devreye girerek normalleşme çağrılarını suç olarak nitelendirmesi ise tartışmanın yalnızca siyasi değil hukuki bir boyutu olduğunu ortaya koydu. Parlamento cephesinden gelen dava girişimi de, bu tür söylemlerin Irak’ta toplumsal hassasiyetleri kaşıyan ve istikrarsızlık riski taşıyan girişimler olarak görüldüğünü gösterdi.
Noel ayini gibi dini bir platformun, bölgesel normalleşme ajandalarına zemin yapılması eleştirilirken, yaşananlar Irak’ta İsrail’le ilişkiler konusunun yalnızca diplomatik değil, ulusal hafıza ve egemenlik meselesi olarak algılandığını bir kez daha gözler önüne serdi.
