Önümüzde İki Seçenek Var

Trump, Fox News’e verdiği röportajda, “İran’la yapılan mutabakatın üzerine yazıldığı kâğıt kadar bile değerli olduğunu düşünmüyorum.” dedi.

Önümüzde iki seçenek var:

1- Trump’ın İslamabad Mutabakatı’na dönmesini beklemek.
Baştan itibaren uygulanmayacağı belli olan bir metin.

2- Trump’ı, İran petrolüne el koymanın mümkün olmadığına ve mevcut politikanın sürdürülmesi halinde bölge petrolünün de en az iki yıl boyunca ABD’nin erişimine kapanacağına ikna etmek.

1. seçeneğin sonucu:

• Trump yönetiminin sonuna kadar İran’a yönelik küçük ve büyük çaplı askerî saldırılar,
• Onlarca sivil ve askerin şehit olması,
• İran’ın altyapısı ve ekonomisinin aşamalı olarak yok edilmesi.

2. seçeneğin sonucu:

• Savaşın sona ermesi.

İran’a yönelik saldırının iki temel amacı vardı:

1- İran’ın petrol kaynaklarına el koymak. Yani ABD için büyük bir servet elde etmek.

2- Bölgede İsrail-Amerikan hâkimiyeti oluşturmak.

Mevcut durumdan çıkmanın tek yolu, ABD’nin şu gerçeğe kesin olarak ikna olmasıdır: Şu anda bu iki hedefin hiçbiri ulaşılabilir değildir.

Nasıl?

1- Lütfen İran’ın bölgede hedef aldığı su arıtma tesisleri ile petrol tesislerinin listesini yayımlayın. İran’a yeniden saldırılması halinde bu tesisler, yeniden inşalarının en az iki yıl süreceği şekilde imha edilmelidir. İran’a yönelik saldırılar sıradanlaştırılmamalıdır.

2- ABD, İran’ın petrol kaynaklarından herhangi bir servet elde edemeyeceğini ve bunun yerine en az iki yıl boyunca yüksek petrol fiyatlarıyla karşı karşıya kalacağını anlamalıdır.

3- Savaş tehdidini ülkeden uzaklaştırmanın doğru yöntemi askerî caydırıcılıktır.

Sınırlı yıkım, gerekli caydırıcılığı oluşturmaz. Trump, bu tesislerin sınırlı ölçekte imha edilmesini Amerikalı şirketler için bir yeniden inşa projesi olarak görüyor. Ancak geniş çaplı yıkım, küresel petrol ve doğal gaz fiyatlarını en az iki yıl boyunca yüksek tutacak ve gerekli caydırıcılığı oluşturacaktır.

Hürmüz Boğazı’nın alternatif güzergâhları İran’ın hedefleri arasında öncelikli sırada olmalıdır.

Amerikalılar, İran’ın gerçekten bu şekilde karşılık vereceğini bilirlerse İran’a saldırmayacaktır.

4- Deneyimler göstermiştir ki taviz vermek ve müzakere etmek savaş tehdidini ortadan kaldırmıyor. Çünkü şehit İmam’ın ifadesiyle, “Amerika İran’ı yutmak istiyor.” Yani ne kadar büyük olursa olsun verilen tavizler onun için yeterli değildir.

Son altı ay içerisinde şehit İmam’ın bu analizinin yanlış olduğunu gösteren hiçbir kanıt bulunmamaktadır.

5- Esas itibarıyla ülkenin birinci önceliği şu döngüyü kırmak olmalıdır: saldırı, ateşkes, müzakere, saldırı.

Ne yazık ki süreç içerisinde rota, Amerikan genetiği değiştirilmiş soyası teminine doğru saptı.

6- Lütfen Hürmüz Boğazı’nı en az iki ay boyunca gerçekten kapatın.

ABD henüz İran’a saldırmanın gerekli ekonomik bedelini ödemedi. İran’a saldırmanın katlanılabilir bir maliyete sahip olması, yeniden geniş çaplı bir saldırı anlamına gelir.

İslam Devrimi’nin ilk 46 yılında İran’a askerî saldırı düzenlenmemesinin nedeni, ABD’nin İran’a saldırmanın maliyetinin yüksek olduğunu hesaplamasıydı. ABD’nin hesaplamaları yeniden aynı noktaya getirilmelidir.

Ülke yetkilileri, son aylarda ülkenin denizdeki tüm petrolünün ve bunun da üzerinde bir miktarın yüksek fiyatlardan satıldığını ve ödemelerin alındığını açıkladı. Ülkenin önümüzdeki iki aylık giderlerini karşılayacak parası bulunmaktadır.

7- Lütfen ülkeyi yaptırımların uzun vadede kaldırılacağı veya 300 milyar dolarlık yatırım yapılacağı yönündeki yanılsamaların peşinde bekletmeyin.

8- Hürmüz Boğazı’nın sınırlı şekilde yeniden açılmasının ardından geçiş ücreti almayı unutmayın.

İran, Hürmüz Boğazı’nda geçiş ücreti almazsa, bu ücreti ABD ve İngiliz sigorta şirketleri alacaktır.

Trump birkaç gün önce “Hürmüz Boğazı bir para basma makinesidir.” demişti. Şimdi de yüzde 20 oranında geçiş ücreti almak istiyor.

Hürmüz Boğazı’nın gelir potansiyeline ilişkin uluslararası tahminler:

• Reuters: 110 milyar dolar
• Oxford Process düşünce kuruluşu: 80 milyar dolar
• J.P. Morgan (ABD’nin en büyük finansal hizmetler ve bankacılık şirketi): 70-90 milyar dolar

Bu rakamlar, petrol satış gelirinin yaklaşık iki katına denk geliyor.

Geçiş ücreti almak herhangi bir uluslararası hukuku ihlal etmez. İran, Deniz Hukuku Sözleşmesi’ne taraf değildir.

İran’ın makul ve teamüle uygun bir geçiş ücreti alması, ülkeyi uluslararası alanda izole etmez.