Atvan, Pazar günkü başyazısında, bölgedeki olaylara dair önemli analizlerde
bulundu. Abdulbari Atvan bir Arap atasözü olan “Ne bize rahmediyor, ne de
Allah’ın rahmetinin üstümüze yağmasına izin veriyor.” sözüne atıfta
bulunarak, “Bu atasözü, ABD hükümeti ve Lübnan kriziyle, özellikle son
birkaç ayda ülke genelinde yaşanan yakıt krizi ve elektrik kesintileriyle nasıl
başa çıktığı konusunda tamamen gerçeği yansıtıyor.” dedi.
Ray el-Yevm Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Abdulbari Atvan,
ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Ned Price’ın dünkü açıklamalarını
“kışkırtıcı, zorbalık ve küstahça” olarak nitelendirdi. Ned Price
şöyle demişti: “İran gibi sayısız yaptırıma maruz kalan bir ülkeden
akaryakıt ithal etmek, Lübnan’daki akaryakıt krizine kalıcı bir çözüm olamaz.
Bize göre bu tür bir adım halk ilişkileriyle oynamaktır ve sorunu çözme
girişimi değildir.”
Abdulbari Atvan, Price’ın sözlerine yanıt olarak şöyle dedi:
“Üç İran tanker gemisinin Suriye’nin Banyas limanına gelmesi ve yüklerinin
tankerlerle Lübnan’a nakledilmesi, Hizbullah lideri Seyyid Hasan Nasrallah’ın
isteği ve İranlı yetkililerin buna derhal olumlu yanıt vermesine dayanan
sürdürülebilir bir çözüm değilse, o zaman Bay Price söylesin; Amerika’nın çözümü
nedir? Lübnan halkı yazın açlık ve sıcaktan, soğuk kış mevsiminde ise açlık ve
soğuktan ölsünler mi?”
Tanınmış Arap gazeteci, İran’ın yeni dışişleri bakanı
Hüseyin Emir Abdullahiyan ile yaptığı görüşmede Hizbullah Genel Sekreteri’ni
“verdiği sözleri her zaman tutan biri” olarak nitelendirerek,
“İran, müttefiklerini çaresiz bırakmayacak güçlü bir müttefiktir.” dedi.
Atvan’a göre bu açıklama, yalnızca Lübnan’daki
müttefiklerini çaresiz bırakmakla kalmayıp, aynı zamanda tüm Lübnan ulusunu da
yalnız bırakan ABD’ye ve son yıllarda Lübnanlıları aç tutmak için doğrudan veya
bazı Arap rejimleri tarafından kuşatılmasına atıfta bulunuyor. Sonuç olarak,
Lübnan ekonomik olarak çöktü, finansal olarak iflas etti ve kamu hizmetlerini
kaybetti
Abdulbari Atvan, İran petrolüyle ilgili açıklamalarına
atıfta bulunarak, İran’ın Lübnan halkını açlıktan ve sıcaktan kurtarmak için
onlara yardım ettiğini ifade ederek şöyle dedi: “Durumun böyle olduğunu
varsayarsak, o zaman ABD hükümetinin kendisi neden böyle bir şey yapmadı? Halbuki
Amerika Birleşik Devletleri’nin kendisi halkla ilişkiler biliminin kurucusu ve
üniversitelerinde halkla ilişkileri anadal olarak öğreten ilk ülkeydi!”
Atvan analizine şöyle devam etti: “ABD halkla ilişkiler
bilgisini pratikte başta Lübnan milleti olmak üzere, ondan önce Suriye, İran ve
Filistin milletleri için boğucu ve yıkıcı kuşatmalarla gerçekleştirmektedir ve
iç savaşın ateşini alevlendirmek için halkla ilişkileri kullanıyor. Amerika
Birleşik Devletleri ve Basra Körfezi’ndeki müttefikleri neden İran’dan öne
geçmedi ve taife ayrımı yapmadan Lübnan’a yakıt göndererek Lübnan halkının
kalbini kazanmadı?”
Abdulbari Atvan, “İran Dışişleri Bakanı Abdullahiyan
son ziyareti sırasında Lübnan’ı dolaştı ve Lübnan Başbakanı, Cumhurbaşkanı ve
Seyyid Hasan Nasrallah da dahil olmak üzere ülkenin liderlerinin çoğuyla bir
araya geldi. Lübnan hükümetinin talep etmesi halinde ülkesinin iki elektrik
santrali inşa etmeye ve Beyrut limanını derhal yeniden inşa etmeye hazır
olduğunu söyledi. ABD, Lübnan’ın bir müttefiki olarak, İran’ın taahhütlerine
benzer bir taahhütte bulundu mu hiç? Yoksa boğucu krizlerini alevlendirmek için
her zaman Lübnan’a daha fazla yaptırım uygulamakla tehdit mi etmedi?” diye
ekledi.
Atvan analizinin sonunda şöyle dedi: “ABD daha fazla
yaptırım uygulamakla tehdit ediyor, ancak İran, Sezar Yasası olarak
adlandırılan Suriye’ye karşı yaptırımları ve Lübnan’a uygulanan yaptırımları
aynı anda etkisiz hale getirmek için Lübnan’a yakıt tankerleri göndermeye devam
etme sözü verdi. Bu şekilde kuşatılmış Lübnan’da fakir ve yoksul milletin
yardımına koşan İran gibi cesur bir müttefik arasındaki fark tespit
edilmelidir. Ancak Lübnan’ın diğer müttefiki ABD, onu öldürmek için çeşitli
krizler empoze ederek Lübnan’ı boğmaya çalışıyor.”
