Rasthaber – İmam Cafer Sadık (a.s) insanlar arasında cennete sakinlerinin dört alametinin olduğunu buyurmuştur:
Birincisi; halka, dostlara ve aile fertlerine karşı güleryüzlü olmak ve onlarla güzel geçinmektir. Aile fertlerine ve müminlere karşı güleryüzlü olmak ve onları hoş karşılamak din büyüklerimizin ahlakındandır.
İkincisi; şirin dilli olmak ve insanlara kibar ve nazik davranmaktır. Kur’an-ı Kerim’de konu ile ilgili şöyle buyurulmaktadır:
“Her kim şan ve şeref istiyorsa bilsin ki, şan ve şeref bütünüyle Allah’a aittir. Güzel sözler ancak O’na yükselir. Salih ameli de güzel sözler yükseltir. Kötülükleri tuzak yapanlar var ya, onlar için çetin bir azap vardır. İşte onların tuzağı boşa çıkar.”(1)
Üçüncüsü; halka karşı merhametli kalbe sahip olmaktır. Özellikle yetimleri, yoksulları, zavallıları koruyup kolla¬mak ve onlara şefkatli davranmaktır. Merhametli ve şefkatli kalbe sahip olmak, ulu peygamberlerin ahlakındandır. Ki o ve evlatları yetimlere ve yoksullara merhamet eder, şefkat gösterirlerdi.
Dördüncüsü; varlıktan bağışta bulunmak ve verelli olmak. Var olanlardan infak ederek verelli olmak veya muhtaçları sevindirmek insana ulvî dereceler kazandırmaktadır. Konu üzerine Kur’an-ı Kerim şöyle buyurmaktadır:
“Sevdiğiniz şeylerden harcamadıkça kesin olarak hayır ve ihsan mertebesine erişmezsiniz ve şüphe yok ki Allah, harcadığınız şeyleri bilir.”(2)
1- Fatır, 10.
2- Al-i İmran, 92.
