ilk kız torunudur. İmam Ali ve Hz. Fatıma’nın kızıdır. Hicret’in beşinci veya
altıncı yılında Medine’de dünyaya gelmiştir. İsmini, Hz. Muhammed koymuş ve
kucağına alıp öptükten sonra şöyle buyurmuştur: “Bütün ümmetime tavsiye
ediyorum ki bu kızı koruyup saygı göstersinler, hakikaten bu kız Hatice Kübra
(s.a) gibidir.”
Hz. Zeynep (s.a) küçüklüğünden itibaren Hz. İmam Hüseyin’e
şiddetli ilgi duymaktaydı. Bu şaşırtıcı aşırı sevgiyi gören Hz. Zehra (s.a) bir
gün konuyu babası Hz. Resulullah’a (s.a.a) açar ve Peygamber efendimiz şöyle
buyurur: “Ey gözlerimin nuru! Bu kız, Hüseyin ile birlikte Kerbela’ya gidecek
ve abisinin dert ve musibetlerine ortak olacaktır.“
Hz. Zeynep (s.a) sabır ve istikamet abidesidir. Kendisi İmam
Hüseyin (a.s) ile birlikte Kerbela’da yer almıştır. Kerbela savaşı sonrasında
Muharrem’in onunda (Aşura günü) bir grup Ehlibeyt ile birlikte esir düşerek
Kufe’ye oradan da Şam’a götürülmüştür. Esareti boyunca öteki esirleri koruyup
kollamasının yanı sıra insanları irşat edici aydınlatıcı hutbeler de okumuştur.
Hz. Zeynep (s.a), babası Hz. Ali ve annesi Hz. Fatıma’dan
hadisler nakletmiştir. Buna ek olarak, babası Hz. Ali’nin (a.s) hilafeti
döneminde Kufe kadınlarına çeşitli konularda özellikle Kur’an tefsiri dersleri
vermiş olması, O’nun bilgisini ortaya koymaktadır..
Hz. Zeyneb-i Kübra (s.a) geceleri ibadetle geçirirdi. Yaşamı
boyunca hiçbir zaman teheccüd (gece namazını) terk etmemiştir.
Örnek gösterilen bir kişiliğe sahip olan Hz. Zeyneb-i Kübra
(s.a) şecaat, fesahat ve belagati ile Kerbela kıyamının kalıcı olmasına neden
olmuştur. Tarihi kayıtlara göre hicretin altmış üçünde Şam’da hayatını
kaybetmiş ve orada defnedilmiştir.
Hz. Zeyneb (s.a) Seyeddüşuheda hz. İmam Hüseyin’in –as-
yanında islamı savunma adına büyük Kerbela faciasına sebep olan sapkın ve
gerici akımlar ile her zaman mücadelede etti.
İmam Hüseyin’in –as- şehadeti ardından ehlibetin diğer
fertleri ile birlikte esir alınan hz. Zeyneb (s.a) mantıklı ve coşkulu
hutbeleri ile Ümeyye Oğullarının kof ve alçak mahiyetini ifşa etti.
