Irakçi: 12 Günlük Savaşı Durdurmak Rejimin Aldığı Doğru Bir Karardı

İran Dışişleri Bakanı, “26 Şubat’ta birkaç yıllık askıya almayı kabul etseydik savaş çıkmazdı diyerek kesin bir şey söyleyemeyiz. Ancak kabul etmiş olsaydık, savaştan daha büyük bir zarar görürdük; çünkü ülkenin onurunu satmış olurduk” dedi.

İran İslam Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Seyyid Abbas Irakçi, “Savaşın Hikayesi” (Maceraye Ceng) adlı programa verdiği mülakatta, “Müzakereler sürerken gerçekleşen birkaç saldırının müzakerecilerin itibarını zedeleyip zedelemediği” sorusuna şu yanıtı verdi:

“Biz kendi itibarımızı ya da siyasi geleceğimizi korumak için çalışmıyoruz. Bazı kararları sırf kendi itibarları için alanlar olsa da ben böyle bir yaklaşımı vatana ihanet olarak görüyorum.”

Irakçi sözlerine şöyle devam etti: “Biz o dönemde (iki savaş arasında), Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi Genel Sekreterliği bünyesinde nükleer komiteyi kurmuştuk. Bu yapı şimdi müzakere komitesine dönüştü ve ‘6’lı Komite’ olarak biliniyor. Başlangıçta bu komitenin sorumluluğunu şehit Şamhani yürütüyordu; daha sonra şehit Larijani Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi Genel Sekreteri olduğunda başkanlığı o devraldı. Müzakerelere ilişkin tüm tartışmalar bu komitede yürütülüyor ve alınan kararlar aynen Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi kararlarıyla aynı prosedürden geçiyordu. Orada müzakereciler hakkında oldukça ilginç ifadeler kullanılıyordu.”

Savaşı Kabul Etmek, Onuru Satmaktan Daha Az Zararlıydı

İran Dışişleri Bakanı açıklamalarını şu şekilde sürdürdü: “Her ne kadar 12 günlük savaşta nükleer tesislerimiz zarar görmüş olsa ve biz pratikte zorunlu bir askıya alma durumuyla karşı karşıya kalmış olsak da düşmanın ‘uranyum zenginleştirmeyi askıya alma’ talebini reddetmekle görevlendirilmiştik. Eğer bunu kabul etseydik savaş çıkmazdı demek doğru olmaz; ancak kesin olan şu ki, kabul etseydik savaştan çok daha kötü bir zarar görürdük. Çünkü ülkenin onurunu satmış olurduk.”

Irakçi, “Trump ve Netanyahu dönemi bitene kadar askıya almayı kabul etmek daha iyi olmaz mıydı?” sorusuna ise şu cevabı verdi: “Karar vermek benim ya da sizin elinizde değil. Eğer bunu kabul etseydik, düşmanın savaş yoluyla isteklerine ulaşmasına fiilen izin vermiş olurduk ve bu durum düşman için bir modele dönüşürdü. Asıl yenilgi buradadır; ülkenin tesislerinin yok edilmesinde değil.”

“Cuma Gecesi Atmosferin Tamamen Savaş Odaklı Olduğunu Gördüm”

Irakçi konuşmasının devamında şunları belirtti: “26 Şubat (7 Esfend) müzakereleri bir sonuca ulaşmamış olmasına rağmen, teknik ekiplerin Viyana’da buluşmasını kabul ettik. Ancak Cuma gecesi, atmosferin tamamen savaş odaklı olduğunu gördüm.”

İran Dışişleri Bakanı şöyle devam etti: “Netanyahu, ‘Yarım kalmış bir iş var, o da İslam Cumhuriyeti’ni yok etmektir’ demişti ve yanlış bir analizle Trump’ı İran’la savaşa sürükledi. Düşman işe ‘koşulsuz teslimiyet’ dayatmasıyla başladı ancak nihayetinde İran ile bir mutabakat zaptı imzalamak zorunda kaldı. Yani İran, ABD karşısında bir süper güç olarak masaya oturdu ve bu ülkeyi İslam Cumhuriyeti’nin egemenliğine saygı duymaya zorladı.”

Düşmanın Hesap Hatası ve Caydırıcılık Algısı

Irakçi sözlerini şöyle sürdürdü: “Onların ‘sıfır zenginleştirme’ şeklindeki yasa dışı taleplerine karşı direndik. Müzakerelerde isteklerine ulaşamayacaklarını anlayınca savaşa yöneldiler. 12 günlük savaştan sonra bir hesap hatasına düştüler; İran’ın bu denli direneceğini tahmin edememişlerdi. Daha hazırlıklı olmaları gerektiğini düşünerek askeri teçhizatlarını daha da artırdılar.”

İran Dışişleri Bakanı son olarak şunları ekledi: “Savaşın gidişatı benim kontrolümde değildi; bu, karşı tarafın İran’daki bazı hedeflere ulaşmak için aldığı bir karardı. Biz ise karşı tarafın bu planını savaştan başka bir yöne çekmeye çalışıyorduk. Her şey, ‘zayıf bir İran’ algısıyla başladı. Bölgesel caydırıcılığını kaybettiği ve bunu telafi etmek için nükleer caydırıcılığa yöneleceği yönünde bir algı oluştu.”