Rasthaber – Lübnan’da devlet başkanı Mishel Aoun, Maruni Katolik mezhebi üyesidir. 88 yaşındadır. Marunî Mesihi ve Müslüman Şiilerin birlikte yaşadığı Güney Beyrut’un Hreik mahallesinde doğmuş. Babası kasaplık işi ile uğraşan Naim, annesi 20. Yüzyılın başında ABD’ye göç etmiş işçi bir Lübnanlı ailenin kızı Maria (Meryem). Mishel Aoun emekli bir generaldir ve Askeri eğitimini Lübnan, Fransa ve ABD’de yapmıştır. 1961’de Büyük Suriye Devleti amacı güden (bizdeki Turan ideali) Lübnan’ın Suriye Milli Sosyal Partisinin ordudaki subay taraftarları bir askeri-sivil darbe girişiminde bulunur. Darbe başarılı olsaydı amacı, Fransa’nın 1926’da Suriye’den koparıp bağımsız bir devlet olarak ilan ettiği Lübnan’ın “anavatanı Suriye ile birleştirmek” olacaktı. Bu darbenin önlenmesinde rol aldı ve Fransa tarafından takdir edildi.
SÜRGÜN DOLU HAYAT
Lübnan iç savaşı esnasında (1975-1991) Arap Ligi kararı ve onayı ile 1 Haziran 1976’da Suriye’nin Lübnan’a asker göndermesine ve iç savaşı bitirmesine önce destek verdi. Aslında Lübnan’ın yüzde 23’nü oluşturan Marunî Mesihilerin ezici çoğunluğu kendilerini, Lübnan’da mülteci kamplarında yaşayan Filistinli silahlı örgütlerin saldırılarından korumak için Suriye ordusunu selamlamışlardı. Daha sonraki yıllarda Suriye ordusunun kendi deyimiyle ‘Lübnan’ı arka bahçesi gibi yönetmesine’ itirazlar baş gösterdi. Ekim 1990’da Fransız Büyükelçiliğine sığındı. 1991’de bir Fransız savaş gemisiyle Paris’e götürüldü. 2005’e kadar sürgünde yaşadı. Suriye’nin düşmanı olmadığını Suriye ordusunun Lübnan’dan çekilmesi halinde Şam’ın Beyrut ile daha sağlıklı münasebetler kuracağını iddia etti. 14 Şubat 2005’te Lübnan Başbakanı Refik Hariri öldürüldü. Suriye düşmanı çevreler bir saniye sonra Suriye ve Lübnan’daki müttefiki başta Hizbullah’ı, olayın arakasındaki güç ve suçlu ilan etti.
PETRO-DOLAR ÜLKELERİ AYNI KORODA
İsrail, İngiltere ve ABD’nin uydu hanedanlıkları olan başta Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri, Bahreyn, Kuveyt, Katar gibi Petro-Dolar Körfez Emirlikleri aynı koroda yer aldı. Suriye ordusu Lübnan’dan çekildi. Çekilmemesi yönünde Beşşar Esad’a telkinlerde bulunan asker, bürokrat ve istihbarat yetkililerinin çoğu Suriye savaşında Esad’a karşı başarısız bir darbe girişiminde bulundu. Başta Cumhurbaşkanı yardımcısı Abdulhalim Haddam, Esad’ın çocukluk arkadaşı General Menaf Tlass bir kesim ülkeden kaçtı. Lübnan’da genel istihbarattan sorumlu ve İçişleri Bakanı Gazi Kenan makamında intihar etti. Irak’ın 2003’te işgal edilmesi, 2004’te Suriye’de Arap-Kürt çatışmalarının körüklenmesi, Lübnan’da Suriye ordusunun çekilmesiyle oluşan güvenlik boşluğu, Refik Hariri cinayetinden sorumlu tutulan ve uluslararası şiddetli bir saldırıya maruz kalan Suriye’nin içinden geçtiği sıkıntılı dönemi fırsat bilen İsrail, Temmuz 2006’da Lübnan’a saldırdı.
HİZBULLAH’IN YANINDA SAF TUTTU
Sürgünden dönmüş olan General Aoun, İsrail ile savaşan Hizbullah’ın yanında saf tutar. Petro-Dolar Körfez Emirlikleri İsrail’e açık destek verir. ‘Zındık’ Şii İran’ın kuklası zındık Şii Hizbullah’ın yenilmesi için temennilerde bulunur. İsrail’e karşı savaşanlar için duaları ve yardımları yasaklar. Lübnan’ın huzur ve ekonomik istikrar yaşaması için Lübnan halkının Hizbullah’tan kurtulmasını şart koşarlar. Lübnan’da Hizbullah’a karşı söylem ve eylemde bulunan her kesimi büyük paralar ödeyerek satın almaya çalışır. Lübnan Kuvvetleri Partisi lideri Maruni Hristiyan Semir Ca’ca, Sünni Gelecek Partisi Lideri eski Türk Telekom patronu Saad Hariri (daha sonra Suudi Veliahtı Muhammed Bin Selman tarafından Riyad’da rehin alındı ve aralarına kara kedi girdi) ve Dürzi Sosyalist Parti lideri Velid Canbolat Fransa, ABD, İngiltere ve İsrail’e biat karşılığı Petro-Dolar Emirliklerin maddi ve askeri imkanlarından en çok rüşvet alan kesimler.
General Aoun 31 Ekim 2016’da Lübnan devlet Başkanı seçildi. Daha önceki yazılarımızda izah ettiğimiz gibi, Fransa’nın Lübnan’a hediye ettiği bugünde, Suriye ve hatta Türkiye için düşünülen etnik ve mezhep kökende siyasi makam ve bölge idarelerinin paylaşılmasını öngören anayasasına binaen devlet başkanlığı makamı sadece Maruni Mesihilere tahsis edilmiştir. Başbakanlık Sünni, Parlamento Başkanlığı Şii şahsiyetlere aittir. Şii Hizbullah ve Emel Partileri destek sundular. Başkan seçildiği 2016’dan günümüze kadar Avrupa ve ABD ile uyumlu çalışan, Petro-Dolar Emirlikleri ile iyi münasebetler isteyen Mishel Aoun’un iki büyük günahı var: Hizbullah’ı destekliyor ve ona yönelik baskıları göğüslüyor. İsrail’e taviz vermiyor. Suriye savaşında Lübnan ordusunun Lübnan-Suriye hududunu üs hâkline getiren terör örgütlerine karşı etkili kullandı, kullanıyor. Suriye ile stratejik ilişkiler arzuluyor. İran, Çin ve Rusya ile dostluk münasebetlerine önem veriyor. Ancak tüm bunlar İsrail’i mutsuz ediyor. Ve İsrail’i mutsuz eden ne varsa Münafık Müslüman Petro-Dolar Emirliklerini mutsuz ediyor.
BOL SÜT VEREN İNEK
Corj (George) Cebrail (Gebrael) El Kurdahi en nihayet Sünni Necip Azmi Mikati Başbakanlığında zor bela kurulan Lübnan hükümetinin Enformasyon (Basın) Bakanıdır. 71 yaşındaki El-Kurdahi, Suudi hanedanlığın Yemen’deki haksız ve vahşi savaşını eleştirmiş. Buna öfkelenmiş Suudi hanedanlığı. Lübnan Büyükelçisini ülkeden kovmuş. Lübnan’a ambargo istemiş. Trump, Suudi hanedanlığını bol süt veren ineğe benzetmişti. Sütü biterse keser yeriz demişti. Buna gıkını çıkaramayan Suudi hanedanlığı ile dayanışma içinde olmak isteyen BAE, Kuveyt, Bahreyn de aynı şekilde davranmış. Lübnan’dan mutlak biat, itaat ve kölelik istiyorlar. Efendileri tarafından her türlü aşağılanmaya, tahkire ve zül hayata boyun eğenler özgür iradeyi para, kadın ve makamla satın alabileceklerini sanıyorlar. Aslında nefret ettikleri Başkan Mishel Aoun. Bankalara ambargo uygulayarak, ülkeyi benzinsiz, mazotsuz, elektriksiz, ekmeksiz bırakarak Enformasyon Bakanının eleştirisi üzerinden Lübnan’ı dize getirmek istiyorlar. Niyetleri Açlıkla terbiye etmek. Savaş çetrefilli. Lübnan halkı iradeli.
aydınlık
