Rasthaber – Celal Bayar, 28 Ocak 1954 tarihinde Beyaz Saray'da verilen ziyafette yaptığı konuşmayı,"Büyük müttefikimiz Amerika'nın saadet ve refahına içiyorum." diye noktalamıştı. Aynı gün Amerikalı gazetecilere yaptığı konuşmada ise Türkiye'yi Amerikalıların ekip biçeceği "münbit bir toprağa" benzetmişti: "Türkiye'ye sarfedilen her dolar münbit bir toprağa ekilmiş refah ve bereket filizleri verecek birer tohum gibidir."
Kongre'de yaptığı konuşmada ise Türkiye'yi"NATO'nun imanlı bir uzvu" olarak tanımlamıştı.
Amerika'nın yanında Kore'de savaşalı 4 yıl olmuştu. Bayar, yaklaşık 40 gün süren gezisinde, gittiği her yerde gerekli gereksiz Kore'den bahsedip durmuştu. Amerikan saflarında verdiğimiz kanla gurur duyuyordu. Kunuri'de Mehmetçik, Amerikalılar geri çekilebilsin diye canlarını feda etmişti. Amerikan Basın Kulübü'nde yaptığı konuşmada, hızını alamamış, NATO'yu epeyce övdükten sonra, Ortadoğu'da bir gedik olduğundan dem vurmuş, NATO'yu Ortadoğu'ya davet etmişti. Gerekçesi ilginçti: "petrol menbaları." Bir yıl öncesindeyse, Bayar ve Menderes ABD Dışişleri Bakanı John Foster Dulles'e, bu gediğin kapatılmasında Türkiye'nin öncü rol oynayabileceğini söylemişlerdi.
