aydınlattı, garip çelişkileri ortaya çıkardı ve belirli bir siyasi akımı rezil
etti.
Savaş kesinlikle kötü bir şeydir, ancak gerçekler bazen bu
kötü şeylerin içinden kendilerini o kadar açık ve net gösterir ki, belki de
başka hiçbir zaman bu gerçekler bu kadar açık görülemez.
1. Ukrayna savaşının büyük bir projektör ve aydınlatıcı gibi
ışık tutabildiği ve sahne arkasındaki gerçekleri görmeyi çok kolaylaştırdığı
alanlardan biri, spor ve uluslararası hukuk alanıydı. FIFA, FILA, vb.
kuruluşlar da bunlar arasındadır.
Siyonist rejimin gayrimeşruluğu ve Filistin’in bu rejim
tarafından işgali nedeniyle yıllardır birçok ülkeden sporcu, Siyonist rejimle
rekabet etmek istemiyor.
Ancak FIFA gibi görünüşte bağımsız kuruluşlar, “spor
politize edilmemeli” sloganıyla bu sporcuları menetti ve ülkelerine para
cezası verdi. Ancak Rusya Ukrayna’yı işgal ettiğinde, tüm yasalar, fotoğraflar
ve spor en politik konu haline geldi ve bu kuruluşlar savaşın bir tarafı oldu.
Siz bu yazıyı okurken, neredeyse tüm Rus sporcuları,
antrenörleri ve spor takımları, tüm uluslararası spor organizasyonları
tarafından tüm spor salonlarından menedildi kınandı, cezalandırıldı ve mahrum
bırakıldı! Batı’nın Rus sporculara bugünkü muamelesi, İran gibi ülkelerden
gelen sporcuların Siyonist rejime muamelesinin doğru olduğunu ve
Amerikancıların ve bu uluslararası örgütlerin cevap vermesi gerektiğini
gösteriyor. Çünkü sporcularımız ve spor takımlarımız işgalci Siyonist rejimle
yarışmak istemedikleri için mahrum bırakıldılar ve baskı altına alındılar!
2. Serbest bilgi akışı ve özgür medya, Batı’nın ilk günden
beri pozunu verdiği değerler arasındadır ve birçok bağımsız ülkeyi, serbest
bilgi akışı iddiasıyla kısıtlamış, baskı altına almış ve yaptırım uygulamıştır. Ancak
Ukrayna’da savaş başlar başlamaz, spor alanında olduğu gibi bu alanda da
kurallar tamamen tersine döndü ve Rusya’nın ana akım medyasının neredeyse
tamamı erişilemez hale geldi.
Burada savaşın her iki tarafında da yer almak niyetinde
değiliz ve duruşumuz daha önce de belirttiğimiz gibi, Ukrayna’nın bu savaşa
çürük bir Amerikan ipiyle girmiş olduğudur. Ama burada, yeri gelmişken o büyük
projektörü Batı’nın iddialarına çevirmek ve onları tartmak istiyoruz.
Bugün Batı, Ukrayna’yı savaşa sürükleyen politikalarına ek
olarak, serbest bilgi akışı ve medya özgürlüğüne karşı da büyük bir savaş
yürütüyor. Öyle ki en saf insanlar bile bu sloganların ancak bunları ortaya
atanların çıkarlarına hizmet ettiği sürece değerli ve geçerli olduğunu
anlayacaktır!
3. 18. ve 19. yüzyıllarda (Sanayi Devrimi sonrası) ciddi
kökleri olan insan hakları ve insanların eşitliği gibi değerlerin ortaya
çıkmasıyla ilgili tarihsel sorulardan biri de şudur. Nasıl oldu da Avrupa’da bu
değerler, bu ülkelerin Asya ve Afrika’yı işgali ve bu ülkelerde yaptıkları
katliamlarla aynı döneme denk geldi?
Başka bir tabirle, sözde modernitenin başlangıcından bu yana
Avrupalılar tarafından insan hakları tabirinin ortaya çıkması ile aynı anda
Avrupalılar tarafından insanların katledilmesi çelişkisi nasıl bir araya
getirilebilir?
Bu soru daha sonraları cevap buldu:
Avrupalılarda insan hakları, beyaz renkli insanlar anlamına
geliyordu, Avrupalı olmayan biri insan değildi. Bu nedenle insan hakları
sloganı atarken Avrupa dışındaki ülkelerde milyonlarca insanı katlettiler,
servetlerini yağmaladılar.
Son günlerde Amerikalı ve Avrupalı gazeteciler ve
politikacılar defalarca televizyon kameraları önünde, Ortadoğu’dan savaş
mültecilerinin göçünü engellemek için dikenli tel ve mermi kullanmaları, ancak
Ukraynalı savaş mültecilerine yolu açık bırakmaları durumunda yanlış bir şey
yapmadıkları sonucuna varmak için, “Ukrayna halkı Irak ve Afganistan halkı
gibi değil, onlar medeni ve Avrupalı” dediler.
Açıkça görüldü ki, sözde 21. yüzyılın modern Avrupa’sı ile
18 ve 19. yüzyılın vahşi Avrupa’sı arasında pek de bir fark yok ve onlar
nezdinde insanlar hiç de eşit değil. Ukrayna savaşı tek kelimeyle Batı’nın
insan haklarının asılsız ve temelsiz olduğunu gösterdi!
