Şehit imamımızın tüm Müslüman milletlere müjdesi şuydu: “Kırılmamak başlı başına bir zaferdir.” Dayanıklılık; baskıyı kabul etmek fakat onun altında ezilmemek demektir. Tehditlerin içinden özgüven inşa etmek demektir. “Zor olsa da kalacağız. Uzun sürse de kalacağız.” diyebilmektir.
Bugün Amerika ve onun “azgın köpeği” olarak nitelendirilen yapıyla yürütülen mücadele, silahların savaşından önce iradelerin savaşıdır. Bir milletin iradesi ayakta kaldığında tehditler yıpranır. Düşman saldırabilir, yaptırım uygulayabilir, suikast düzenleyebilir; ancak halkın kalbinde kök salmış umudu tek bir darbeyle kurutamaz.
Direniş anlık bir tepki değil, bir yaşam biçimidir. Kriz anında kaçmamak, baskı altında kendini kaybetmemek, tereddütler karşısında dağılmamaktır. Zirvenin uzaktan her zaman sisli göründüğünü bilmek; fakat adımlar durmadığı sürece sisin dağılacağını bilmektir. Belki de sırrımız budur: geri adım atmayan adımlar ve birlikte atan kalpler.
Biz İran milleti olarak, şehit imamımızın mektebine bağlı kalarak ve düşman karşısında direnerek, hiçbir saldırganın milli irademiz karşısında duramayacağını göstereceğiz. İran milletinin zaferine ilişkin şehit imamımızın vaadine inanıyor ve direnişin kaderimizi belirleyeceğinden emin oluyoruz:
“Aziz gençler! Dininizi, siyasi bilincinizi, sahadaki varlığınızı, hazırlıklarınızı ve ülkenin ilerlemesi konusundaki ciddiyetinizi koruyun. Birliğinizi muhafaza edin. Birliği koruyun; yekpare bir millet her düşmana galip gelir. Allah sizleri korusun ve bu hazırlıklarınızı daim kılsın. İnşallah çok yakında Allah, zafer duygusunu tüm İran halkının kalplerine yerleştirecektir.”
