Ayetullah Şeyh İsa Ahmed Kasım’ın temsilcisi Ayetullah Abdullah ed-Dekkak, Fars Haber Ajansı’na verdiği özel röportajda, Bahreyn’in Müslüman bir ülke olduğunu ve bölge halklarına karşı ABD ile Siyonist rejimin savaşına üs hâline getirilmemesi gerektiğini vurguladı. Dekkak, Al-i Halife rejiminin politikalarını eleştiren âlimlerin müebbet hapis cezalarına çarptırılmasını da eleştirdi.
- Al-i Halife rejiminin ağır cezaları: İntikam alma ve halkın sesini susturma aracı
- Al-i Halife rejimi şunu bilmelidir: Yargı kararlarıyla siyasi kriz sona ermez
- Bahreyn, ABD ve Siyonist rejimin bölge halklarına karşı yürüttüğü savaşın üssü hâline getirilmemeli
- Baskı gölgesinde uzlaşma mümkün değil: Bahreyn’deki siyasi çıkmazın sorumlusu Al-i Halife rejimidir
- İlim havzaları ve insan hakları kuruluşları: Al-i Halife rejiminin kararları karşısında sessiz kalınmamalı
Bahreynli din âlimlerine yönelik ağır cezaların verilmesi, Al-i Halife rejiminin yargı sisteminin bağımsız olmadığını ve tamamen ABD ile Siyonist rejimin politikalarına hizmet ettiğini bir kez daha ortaya koydu.
Bu zalimane ve göstermelik mahkemelerde, mücadeleci Şii âlimler ve Al-i Halife rejimine muhalif aktivistler müebbet hapis ve 15 yıl hapis gibi ağır cezalara çarptırıldı. Bu uygulama, adalete dayalı bir yargılama olmaktan ziyade, rejimin ülke içindeki krizlerden kaçmak ve Bahreyn halkının özgürlük taleplerini susturmak için başvurduğu etkisiz bir strateji olarak değerlendiriliyor.
Bu çerçevede Fars Haber Ajansı’nın uluslararası haberler muhabiri, Bahreyn Devrimi’nin lideri Ayetullah Şeyh İsa Ahmed Kasım’ın temsilcisi Ayetullah Abdullah ed-Dekkak ile söz konusu kararların perde arkasını, siyasi hedeflerini ve bölgesel sonuçlarını görüştü. Röportajın tam metni şöyle:
Al-i Halife rejiminin ağır cezaları: İntikam alma ve halkın sesini susturma aracı
Soru: Daha önce 150 yıla varan hapis cezalarıyla karşı karşıya kalmıştınız. Şimdi ise Al-i Halife rejimi hakkınızda yeniden müebbet hapis cezası verdi. Sizce rejimin sizin gibi şahsiyetler hakkında gıyabınızda bu kararları vermesinin amacı nedir?
Ayetullah Abdullah ed-Dekkak: Al-i Halife rejiminin bu ağır ve gıyabi cezaları verme amacı, gerçekte Bahreyn halkının hak arayışını susturmak ve zulüm ile istibdat karşısında sessiz kalmayı reddeden şahsiyetlerden intikam almaktır.
Dini bir şahsiyetin onlarca, hatta yüzlerce yılı bulan mükerrer hapis cezalarıyla karşı karşıya bırakılması ve ardından hakkında yeniden müebbet hapis kararı verilmesi, meselenin yalnızca adli bir dosyadan ibaret olmadığını açıkça göstermektedir. Burada muhalifleri tasfiye etmeye ve toplumda korku oluşturmaya yönelik örgütlü bir politikayla karşı karşıyayız.
Al-i Halife rejimi, cezaları artırarak halkın sarsılmaz iradesini kırabileceğini ve Bahreyn içinde ya da dışında halkın haklarını savunan âlimleri susturabileceğini düşünüyor. Ancak bu yaklaşım, yöneticilerin Bahreyn halkının hak arayışına dayalı hareketinin niteliğini yanlış değerlendirdiğini göstermektedir. Düşünce hapsedilemez; bir halkın mazlumiyetini dile getiren sesler de mahkeme kararlarıyla susturulamaz.
Ben şahsen bu kararları rejimin gücünün göstergesi olarak görmüyorum. Aksine bunları, halkın meşru taleplerine cevap vermek yerine baskı araçlarına başvuran bir yönetimin siyasi ve ahlaki krizinin işareti olarak değerlendiriyorum. Rejim halkın meşruiyetine ve kamuoyunun güvenine sahip olsaydı, din âlimlerinin sesini susturmak için böylesine ağır cezalara başvurmasına gerek kalmazdı.
Soru: Mahkemenin duruşmanın ertelendiğine ilişkin medya üzerinden oluşturulan algının ardından, 60’tan fazla din âlimi ve dini şahsiyet hakkında bir anda müebbet hapis cezaları vermesi, rejimin içinde bulunduğu hangi korkuyu gösteriyor? Al-i Halife yönetimi neden bu dönemde benzeri görülmemiş böyle bir yargı felaketine yol açma riskini göze aldı?
Al-i Halife rejimi şunu bilmelidir: Yargı kararlarıyla siyasi kriz sona ermez
Ayetullah Abdullah ed-Dekkak: Onlarca din âlimi ve dini şahsiyet hakkında toplu bir dosya kapsamında müebbet hapis cezalarının verilmesi, üstelik kararın açıklanacağı tarihin aniden değiştirilmesinin ardından böyle bir adım atılması; yargının bağımsızlığı, sanıkların haklarına riayet edilmesi ve bu uygulamanın siyasi gerekçeleri konusunda ciddi soru işaretleri doğurmaktadır.
Bu tutum, yönetimin Bahreyn’deki siyasi krizi köklü biçimde çözmek yerine meseleyi güvenlik eksenli bir soruna dönüştürmeye ve halkın hukuki ve medeni taleplerini cezai dosyalar hâline getirmeye çalıştığını göstermektedir.
Onlarca din âlimi tek bir yargı sürecinde böylesine ağır cezalarla karşı karşıya bırakıldığında şu soru gündeme gelmektedir: Amaç, belirli suçlamaları adil biçimde yargılamak mıdır, yoksa toplumda korku ortamı oluşturmak ve dini ve toplumsal kurumları zayıflatmak mıdır?
Bana göre bu adım, rejimin halk muhalefetinin devam etmesinden duyduğu kaygı ve siyasi güven oluşturma konusundaki yetersizliği çerçevesinde değerlendirilmelidir. Bununla birlikte baskının kısa vadede toplum üzerinde baskı oluşturabileceği, ancak uzun vadede yönetim ile halk arasındaki uçurumu derinleştireceği göz ardı edilmemelidir.
Bahreyn yöneticileri, din âlimleri hakkında müebbet hapis kararı vererek ülkenin siyasi meselesini sonsuza kadar çözebileceklerini düşünüyorlarsa büyük bir yanılgı içindedirler. Siyasi kriz, mahkeme kararlarıyla sona ermez. Bunun çözümü; halkın haklarının tanınması, siyasi tutukluların serbest bırakılması ve ayrımcılığa son verilmesidir.
Bahreyn, ABD ve Siyonist rejimin bölge halklarına karşı yürüttüğü savaşın üssü hâline getirilmemeli
Soru: Birçok kişi, bu kararların Bahreynli âlimlerin ülkenin ABD ve Siyonist rejimin bölge ülkelerine yönelik saldırılarında üs olarak kullanılmasına karşı sergiledikleri kararlı tutuma verilmiş bir yanıt olduğunu düşünüyor. Bahreyn yargısının, bölgede Siyonist güvenliğin uygulayıcı bir koluna dönüştüğünü ve Direniş Ekseni’ndeki her türlü muhalif sesi bastırmak için kullanıldığını söyleyebilir miyiz?
Ayetullah Abdullah ed-Dekkak: Bahreyn’deki gelişmeleri bölgesel koşullardan ve dış güçler arasındaki rekabetten bağımsız değerlendiremeyiz. Bir ülke büyük güçlerin askeri üslerine ev sahipliği yaptığında, bu varlığın güvenlik ve siyasi sonuçlarının sorumluluğunu da üstlenmek zorundadır. Bahreyn halkının güvenliği, ABD’nin askeri hesaplarına veya Siyonist rejimin yayılmacı politikalarına kurban edilmemelidir.
Bizim tutumumuz açıktır: Bahreyn halkı, ülkesinin güvenliği, bağımsızlığı ve geleceği hakkında söz söyleme ve kendilerini tehlikeye atan politikalara karşı çıkma hakkına sahiptir. Ülke topraklarının bölge ülkelerine yönelik askeri faaliyetlerde kullanılmasına karşı çıkmak, kendi başına bir suç değildir. Aksine bu, halkın kendi güvenliğini ve ulusal çıkarlarını savunma hakkının bir parçasıdır.
Yönetimin şu soruya cevap vermesi gerektiğine inanıyoruz: Mevcut askeri ve güvenlik düzenlemeleri gerçekten Bahreyn halkını korumaya mı hizmet ediyor, yoksa ülkeyi halkının hiçbir çıkarının bulunmadığı çatışmaların bir parçası hâline mi getiriyor?
Yabancı askeri varlık, başka ülkelere yönelik saldırılara zemin hazırlıyor ve ardından bu saldırıların sonuçları Bahreyn’in güvenliğini tehdit ediyorsa, bu durumun siyasi sorumluluğu göz ardı edilemez.
Son kararların, Bahreynli âlimlerin ABD ve Siyonist rejimin politikalarına karşı çıkmalarıyla doğrudan bağlantısı konusunda ise şunu söylemek gerekir: Siyasi açıdan bakıldığında, din âlimleri yönetimin bölgesel politikalarına itiraz ettikten sonra ağır cezalar ve güvenlik soruşturmalarıyla karşı karşıya kalıyorsa bu durum, yargı araçlarının muhalif sesleri tasfiye etmek için kullanıldığını göstermektedir.
Bu süreci kınıyor ve yargı sisteminin her türlü siyasi baskıdan bağımsız olmasını, bütün vatandaşların haklarına mezhepsel veya siyasi ayrım gözetilmeksizin riayet edilmesini talep ediyoruz.
Bahreyn, bölge halklarına karşı yürütülen bir savaşın üssü hâline getirilmemelidir. Barış, bağımsızlık ve halkın can güvenliğinin korunmasını isteyen âlimler, siyasi ve dini tutumları nedeniyle takibata uğratılmamalıdır.
Bahreyn yönetimi ülkenin bağımsızlığını korumalı ve Siyonist rejimin çıkarlarına hizmet eden bir tutum sergilememelidir. Bahreyn Müslüman bir ülkedir; zalim Siyonist rejimin yanında değil, mazlum Filistin halkının ve bölgedeki mazlum halkların yanında yer almalıdır.
Baskı gölgesinde uzlaşma mümkün değil: Bahreyn’deki siyasi çıkmazın sorumlusu Al-i Halife rejimidir
Soru: Ayetullah Şeyh İsa Ahmed Kasım ve sizin gibi liderlere yönelik bu ağır cezaların ardından El-Vifak Cemiyeti, uzlaşma fırsatlarının sona erdiğini açıkladı. Sizce Al-i Halife rejimi bu adımıyla ulusal ve siyasi bir çözüm yoluna dönüşün bütün köprülerini yıkarak Bahreyn’i yeni bir çatışma aşamasına mı sürükledi?
Ayetullah Abdullah ed-Dekkak: Uzlaşma yollarının kapanmasının temel sorumluluğu, güven oluşturmaya çalışmak yerine baskıyı artıran yönetime aittir. Ulusal uzlaşma, sloganlarla ve vaatlerle gerçekleşmez. Bunun için siyasi irade, halkın haklarının güvence altına alınması, temel özgürlüklere saygı gösterilmesi ve vatandaşların ülkenin geleceğini belirleme sürecine gerçek anlamda katılması gerekir.
Dini liderler, toplumsal şahsiyetler ve siyasi muhalifler ağır cezalarla karşı karşıya kaldığında, mevcut mekanizmalar aracılığıyla reform yapılabileceğine yönelik kamuoyu güveninin zayıflaması doğaldır. Halkın saygı duyduğu şahsiyetler ağır cezalara çarptırılırken insanlardan diyalog ve uzlaşmaya umut bağlamalarını bekleyemezsiniz.
Bununla birlikte siyasi çözüm yolunun tamamen terk edilmesi gerektiğini düşünmüyoruz. Aksine kriz derinleştikçe ulusal ve adil bir çözüm bulma ihtiyacı daha da artmaktadır. Kabul edilemeyecek olan, uzlaşma adı altında halka sessizliğin dayatılmasıdır. Vatandaşların haklarının inkâr edilmesine ve baskının sürdürülmesine dayanan bir uzlaşma, gerçek bir uzlaşma değildir.
Al-i Halife rejimi, kalıcı istikrarın hapishaneler ve ağır cezalar yoluyla sağlanamayacağını bilmelidir. İstikrar ancak halkın ülkesini kendisine ait hissetmesi, haklarına saygı gösterilmesi ve tutuklanma ya da cezalandırılma korkusu yaşamadan görüşlerini ifade edebilmesiyle sağlanabilir.
Biz adalete, halkın yönetime katılımına, ayrımcılığın sona erdirilmesine ve halkın iradesine saygı gösterilmesine dayalı siyasi çözümü desteklemeye devam ediyoruz. Rejim baskıyı artırmayı sürdürürse bunun krizin daha da büyümesine ve ülkenin geri dönülmesi mümkün olmayan bir aşamaya girmesine yol açabileceğini bilmelidir. Böyle bir durumun sonuçları öngörülemez olacaktır.
İlim havzaları ve insan hakları kuruluşları: Al-i Halife rejiminin kararları karşısında sessiz kalınmamalı
Soru: On yıllardır Bahreyn halkının haklarını savunma yolunda bedel ödemiş bir şahsiyet olarak, bu dönemde Kum ve Necef ilim havzalarından ve ağır baskılara rağmen mücadelesini sürdüren Bahreyn halkından beklentileriniz nelerdir? Bu kararlar, korku oluşturmak yerine yeni halk hareketlerini nasıl tetikleyebilir?
Ayetullah Abdullah ed-Dekkak: Kum ve Necef ilim havzalarından, âlimlerden, dini mercilerden, aydınlardan ve insan hakları kuruluşlarından beklentimiz, bu kararlar karşısında sessiz kalmamaları ve açık tutumlar sergileyerek Bahreynli âlimlerin ve bu ülkenin halkının haklarını savunmalarıdır.
Bugün mesele yalnızca bir şahsiyetin mahkûm edilmesi veya birkaç tutuklu âlimin savunulması değildir. Mesele; ilmin konumunun, dini özgürlüğün, insan onurunun ve bir halkın onurlu ve özgür bir yaşam sürme hakkının korunmasıdır.
İlim havzaları tarih boyunca zulüm ve adaletsizlik karşısında ahlaki sorumluluk taşımıştır. Bu sorumluluğun; aydınlatıcı bildiriler yayımlanması, davaların hukuki ve uluslararası düzeyde takip edilmesi, bağımsız insan hakları kuruluşlarıyla iletişim kurulması ve siyasi ve dini tutukluların serbest bırakılmasının talep edilmesi yoluyla yerine getirilmesi beklenmektedir.
Al-i Halife rejimine karşı gerçek ve etkili baskı oluşturulması gerekmektedir. Bu tür uygulamaların rejim açısından bedelsiz kalmasına izin verilmemeli; rejim, baskıyı ve tehlikeyi bütün ağırlığıyla hissetmelidir. Böylece zalimane uygulamalarından geri adım atmaya ve halkın haklarını tanımaya zorlanmalıdır.
Bahreyn halkından da meşru haklarını savunurken toplumsal dayanışmaya, bilinçli hareket etmeye, kararlılığa ve birliklerini korumaya önem vermelerini istiyorum. Mezhepsel, siyasi veya toplumsal farklılıkların toplumun zayıflatılması için bir araca dönüştürülmesine izin verilmemelidir.
Halkın talepleri açık bir sesle, sorumlu ve barışçıl yöntemlerle dile getirilmelidir. Böylece rejimin sivil protestoları baskıyı artırmak için bahane olarak kullanmasının önüne geçilmelidir.
Bu kararlar korku ve umutsuzluk oluşturmak amacıyla verilmiş olabilir. Ancak tarih, baskının her zaman toplumu susturmadığını göstermiştir.
İnsanlar temel haklarının yok sayıldığını hissettiklerinde, adalet talep etme yönündeki ortak irade güçlenir. Bununla birlikte toplumsal acı ve öfkenin olumlu bir değişime dönüşmesi; bilinç, dayanışma, sorumlu liderlik ve halkın hayatını tehlikeye atacak eylemlerden kaçınmayı gerektirir.
Bahreyn halkına şunu söylüyorum: Verilen kararlar geleceğe yönelik umutların kaybedilmesine yol açmamalıdır. Hiçbir yönetim, âlimleri hapse atarak adalet ve özgürlük meselesini ortadan kaldıramaz. Halkın meşru talepleri mahkeme kararlarıyla sona ermez; kendi kaderini tayin etme hakkı da sonsuza kadar görmezden gelinemez.
