Irak Direnişine Karşı Sınırlı Bir Fitne Mi, Yoksa Büyük Bir Fitnenin Hazırlığı Mı?

Betul

ABD, kendi askeri varlığına karşı Iraklıların şiddetli direnişi nedeniyle askeri güçlerini bu ülkeden çıkarmaya ve Ürdün ile Suudi Arabistan’daki üslere nakletmeye mecbur kaldığında, direnişi zayıflatmak ve kontrol altına almak amacıyla Ali El-Zeydi hükümetini ağır baskı altına aldı; hatta bu ülkenin petrol ihracat gelirlerinin ödenmesini, direniş akımlarının Irak’ın siyasi ve güvenlik sahnesinden tasfiye edilmesine ve hükümetin direniş unsurlarından arındırılmasına bağladı.

Bu durum, Irak Başbakanı’nın, ABD Hazine Bakanlığı’nın yirmi günde bir ve özel prosedürler çerçevesinde Irak’ın kullanımına sunduğu tutarı 250 milyon dolardan yaklaşık iki milyar dolara çıkarmak üzere ABD yönetimini ikna etmek amacıyla onay vermesiyle aynı zamana denk geldi; görünüşe göre Trump her 20 günde bir 350 milyon dolar ödenmesini kabul etti ve eş zamanlı olarak Ali El-Zeydi’ye, Irak direnişinin Amerikalı kurumlara ve şahıslara verdiği zararları tazmin etmek amacıyla Irak fonlarından 38 milyar dolar çektiğini bildirdi. Ancak bu devasa soygun, mağdurun itirazıyla karşılaşmak yerine onu adeta sevince boğdu ve aylık tavanı yüzde 60 oranında artırmayı başardığını iddia etti.

İşin ilginç yanı ise Irak hükümetinin gelecek miladi yıldaki petrol ihracatı gelirini 130 milyar dolar olarak öngörmesi ve bu yıl da bölgedeki savaştan kaynaklanan ihracat kısıtlamalarına rağmen en az 90 milyar dolarlık petrol ihracatı gerçekleştirmiş olmasıdır. Bu durum, içinde bulunduğumuz yılda Irak hükümetinin petrol gelirlerinin yalnızca yüzde 20’sine sahip olduğu ve geri kalanının el konulmuş ya da bloke edilmiş halde ABD Hazine Bakanlığı’nın elinde bulunduğu anlamına gelmektedir; nitekim Trump’ın Washington’da El-Zeydi ile yaptığı görüşmedeki son onayı yürürlüğe girerse, petrol gelirlerinin yalnızca bu yüzdesi Bağdat’ın kullanımına bırakılacaktır ve elbette bu yüzde 20’lik pay dahi Amerikan karşıtı ve Siyonizm karşıtı direnişin kademeli olarak sınırlandırılması şartına bağlıdır!

Bağdat vilayetinin güneyinde ve Babil vilayetinin kuzeyinde yer alan son derece hassas Curfünnasr bölgesinde direniş akımına karşı patlak veren son kargaşanın bir diğer ucu ise Abu Dabi merkezli ortak Emirlik-Suudi planıdır. Bölgenin bu iki şer devletinin güvenlik müdahaleleri elbette yeni değildir; 25 yıllık bir geçmişe dayanmakta ve Baas rejiminin devrilmesinin hemen ardından başlamış bulunmaktadır. Ancak bölgede son bir yılda yaşanan gelişmeler ve özellikle bu iki devletin Yemen direnişi karşısında aldığı ağır yenilgi, Irak’taki müdahalelerine daha fazla ivme kazandırmış ve bunu daha açık hale getirmiştir. Elbette bu süreçte, Birleşik Arap Emirlikleri’ne (BAE) fikri ve fiili açıdan derin bir bağımlılığı bulunan bir unsurun iş başına gelmesi de bu duruma temel bir katkı sağlamıştır. Ali El-Zeydi, kısa süren başbakanlığı döneminde pratikte Suudi ve Emirlik müttefiki gibi hareket etmiş, onların hizmetinde durmuş ve bölgedeki İslami ve Şii maslahatlarının tam karşısında konumlanmıştır.

Bazı Iraklı medya organları, Suudi Arabistan ve BAE’nin, yaklaşık 23 yıl boyunca önce Ez-Zerkavi liderliğindeki Et-Tevhid ve’l-Cihad terör örgütünün, ardından da Ebu Bekir El-Bağdadi liderliğindeki IŞİD’in kontrolü altında bulunan ve Şehit Hacı Kasım Süleymani komutasındaki çok çetin bir operasyonla özgürleştirilen hassas Curfünnasr bölgesini, Irak’ı istikrarsızlaştırmak ve bölge direnişine karşı diğer genel çıkarımlar elde etmek amacıyla büyük bir fitnenin merkezine dönüştürmeye çalıştıklarını gösteren belgeler yayımladı. Bazı Emirlik ve Suudi medya organları, bu hassas bölgede konuşlu direnişe karşı koordineli biçimde yalan haberler yaydı. Curfünnasr’daki Hizbullah Tugayları’na yöneltilen petrol kaçakçılığı suçlamasının asıl kaynağı bunlardı; oysa Babil valisi ve milletvekillerinden oluşan bir heyet dâhil yerel yetkililer suçlamaları inceledikten sonra bunları yalanlamıştı; elbette El-Zeydi onların bu yalanlamasına tepki olarak valiyi ve diğer 9 yerel yetkiliyi görevden aldı! Bu arada üst düzey bir Haşdi Şabi komutanı olan Tümgeneral Ali El-Hamdani, muhalif medyanın durumu çatışma ve sürtüşmeye doğru sürüklemeye çalıştığını söyledi. El-Hamdani çarşamba günü, Curfünnasr’ın Hizbullah Tugayları’nın münhasır konuşlanma alanına dönüştüğü iddiasını reddederek, En-Nasr şehrinde Haşdi Şabi güçlerinin yanında federal polis tugayı ve Irak ordusu birliklerinin de bulunduğunu açıkça ifade etti.

Irak’ta farklı gruplar arasındaki güvenlik çatışmaları görülmemiş bir durum değildir. Cani ve hain Saddam Hüseyin’in devrilmesiyle başlayan Irak’ın yeni dönemi boyunca defalarca belirli düzeyde güvenlik gerilimlerine tanık olduk; ancak bugün hükümet ile Amerikan karşıtı ve Siyonizm karşıtı direniş akımları ve bu ikisinin bölgesel bağlantıları arasındaki gerilimin arka planında gördüğümüz şey, geçmişteki sınırlı güvenlik olaylarından biri olarak değerlendirilemez. Hassas Curfünnasr bölgesinde yaşanan güncel gelişmelerin etrafındaki birkaç haber, derin bir komplonun varlığına işaret etmektedir;

Yaklaşık iki ay önce Amerikalılar, Suriye’deki Colani yönetimiyle koordinasyon içinde, Suriye’deki bir hapishaneden en az 1500 tehlikeli IŞİD mahkûmunu serbest bırakarak Irak’a gönderdi. Bazı haberler, bu tekfirci teröristlerin Enbar vilayetinin çöl bölgelerinde ve Suriye, Ürdün ile Suudi Arabistan olmak üzere üç ülkenin sınır komşuluğunda sığındıklarını ve Curfünnasr bölgesini yeniden kontrol altına almak için hazırlandıklarını ortaya koymaktadır. Birkaç yıl önce bu gruptan ayrılan eski IŞİD yardımcısı, üç gün önce yaptığı açıklamada IŞİD’in Curfünnasr’ın eski adı olan Curfüssahr bölgesine önemli bir stratejik bölge olarak baktığını söyledi.

Bir diğer haber ise 1 Kasım tarihinde Enbar vilayetinden bir güvenlik kaynağının, Enbar vilayetinin batısından duyulan endişelerin ardından güvenlik güçleri, Haşdi Şabi ve güvenlik birimlerinin diğer unsurlarının Ürdün sınırındaki Trebil, Suriye sınırındaki El-Velid ve El-Kaim ile Suudi Arabistan sınırındaki Arar sınır kapılarında sıkı güvenlik önlemlerini devreye soktuğunu açıklamasıdır. Bu adımlar, batı çölündeki IŞİD kalıntılarının şüpheli hareketliliklerinin tespit edilmesinin ardından atılmıştır. İlginç olan husus, Hizbullah Tugayları Komutanı Ebu Hüseyin El-Hamidavi’nin tam da bu yaklaşan güvenlik tehdidi nedeniyle çarşamba günü Hizbullah Tugayları savaşçılarına hitaben yayımladığı bildiride şu ifadeleri kullanmış olmasıdır: «Gelecek, içinde büyük meydan okumalar barındırmaktadır ve bu meydan okumalarla yüzleşmek, yüksek düzeyde sabır, sebat ve sorumluluk bilincine sahip güçler gerektirmektedir.» El-Hamidavi, bedenlerinde nefes kaldığı sürece katillerin, canilerin ve tekfircilerin geri dönmesine izin vermeyeceklerini de sözlerine ekledi.

Bir başka bakış açısı da hak cephesi ile batıl cephesi arasındaki sıcak çatışmada Irak direnişinin ve genel olarak bölge direnişinin rolüdür; kader belirleyici noktasına ulaşmış olan bir çatışma. Bu süreçte Irak direnişinin rolü, Lübnan ve Yemen kanatlarının yanında temel bir roldür ve Irak direniş coğrafyasının İslam Cumhuriyeti ile tam bir coğrafi bitişiklik içinde bulunması hasebiyle rolü daha hassas ve daha etkilidir. El-Zeydi hükümeti, şer ABD yönetiminin ve habis ve hain BAE ile Suudi yönetimlerinin etkisi ve aynı zamanda baskısı altında kalarak, ABD ile İran arasında yeniden bir savaş çıkması halinde Irak’ın tutumunun —Irak halkının, merciiyetin ve pek çok Iraklı siyasi şahsiyetin görüşünün aksine— tarafsızlık ve savaşa girmemek olacağını açıkladı; ardından bu tutumun milli bir duruş olarak algılanması ve diğerlerinin buna uyması için çaba gösterdi ve sonrasında da silahın devlette toplanması tartışmasını bahane ederek Irak direniş birimlerine karşı kısıtlamalar başlattı. Ancak bunu ABD ve Suudi Arabistan’a güven verecek bir noktaya taşıyamadı ve bu nedenle 16 Kasım’da çatışmaya girmek üzere ordunun Curfünnasr’a girmesi emrini verdi. Bu esnada Hizbullah Tugayları yayımladığı bildiriyle ordu, federal polis, İçişleri Bakanlığı, Savunma Bakanlığı ve Haşdi Şabi’nin yeni birliklerinin bölgeye girişini memnuniyetle karşılarken, hassas Curfünnasr bölgesini terk etmeye karşı çıktı.

Bunun ardından Ebu Hüseyin El-Hamidavi, Falih Feyyaz ve Ebu Hasan El-Amiri’nin katılımıyla bir komite oluşturuldu ve çatışmanın önlenmesi ile direniş silahının korunmasıyla birlikte operasyonel varlık meselesinin çözümüne dayalı mutabakatlara varıldı. Direnişe yakın ve bu toplantıdaki görüşmelerden haberdar olan bir kişi, Curfünnasr krizini sona erdirmek adına iyi sonuçlar elde edildiğini söyledi. Ancak elbette bu konudaki haklı iyimserliğe ve hem direniş silahını korumak hem de hükümet ile direniş arasındaki güvenlik gerilimini önlemek için eş zamanlı olarak atılan takdire şayan zorlu adımlara rağmen, bu mutabakatı bozabilecek güçlü etkenlerin ve motivasyonların varlığını sürdürmesi dikkate alındığında, direnişin otoritesini ve hareket özgürlüğünü korumak için daha köklü bir düşünceye de ihtiyaç duyulmaktadır.

Sadullah Zarei/Kayhan.ir

 

Bu Haberi Paylaş
Yorum Bırakın