TBMM Grup Toplantısı’nda konuştu.
başlarken bu sabah Şanlıurfa ve Adıyaman’da yaşanan sel felaketinde hayatını
kaybeden vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet diliyorum. Bakanlarımız, ekiplerimiz
çalışmaları koordine etmektedir. Yaşadığımız felaketleri hafızalarımızda ne
kadar sıkı muhafaza edersek onlardan çıkaracağımız dersler de o derece güçlü
olur. Bunun için tekrar hatırlama ve hatırlatmada fayda görüyorum.
Türkiye, 6 Şubat sabahına son bir asrın en büyük felaketi ile uyandı. Çok
daha geniş etki alanı yanında 11 ilimizin 62 ilçesinde ağır yıkıma ve can
kaybına yol açan depremlerin büyüklükleri 7,7 ve 7,6 olarak ölçüldü. Yeryüzüne
7 kilometre gibi oldukça yakın bir mesafede ve yoğun yerleşim alanlarının
altında gerçekleşen depremlerin şiddeti benzer büyüklükteki örnekleri ile kıyas
edilemeyecek kadar güçlüydü.
İlk depremleri takip eden ve sayısı 16 bin 300’e yaklaşan artçı sarsıntılardan
45’i 5 ila 6 büyüklüğü, 532’si 4 ila 5 büyüklüğü arasındaydı. Bir başka ifade
ile felaket bölgesi neredeyse 600’e yakın müstakil deprem büyüklüğünde artçı
ile sarsılmayı sürdürdü. Depreme ağır kış şartlarının yaşandığı günlerde
yakalandık. Buna rağmen devlet ve millet olarak felaket haberini alır almaz
yıkımın ve kışın zorluklarını aşarak deprem bölgesine koştuk.
Ancak yıkım öylesine büyüktü ki her
binaya tek bir arama kurtarma personeli bile göndersek aynı anda hepsine
yetişebilmek mümkün değildi. Halbuki öyle yerler vardır ki yüzlerce arama
kurtarma personelinin birlikte çalışması gerekiyordu. Türkiye bu depremde
dünyada bugüne kadar görülen en büyük arama kurtarma ekibini bir araya
getirmiştir. Çalışmaların bu kadar kısa sürede tamamlanabilmesini de buna
borçluyuz. Buna rağmen yıkıntılar altında kalan vatandaşlarımız ve onların
yakınları serzenişlerinde sonuna kadar haklıdır. Hepsinin de acılarını yürekten
paylaşıyor, kollarımızı ve kalbimizi sonuna kadar kendilerine açıyoruz. Bu
vesileyle bir kez daha depremde hayatını kaybeden vatandaşlarımızın her birine
Allah’tan rahmet, yakınlarına başsağlığı ve sabır diliyorum. Yıkıntıların
altından çıkartıldıktan sonra tedavileri tamamlanan yaralılarımıza geçmiş olsun
diyor, halen tedavisi sürenlere acil şifalar temenni ediyorum.
Ölenleri geri getirmek elbette elimizde değil. Ama geride kalan
vatandaşlarımızı hayata bağlamak için yapılabilecek her şeyi yapmanın gayreti
içindeyiz.
Deprem bölgesine seçim kampanyası başlatmaya gidenler, bizim oradaki
insanlarımızla aramızdaki muhabbeti, aramızdaki sevgiyi, aramızdaki güven
ilişkisini anlayamaz. Hadi bu zatın seçim kampanyasını deprem yıkıntısı önünde
yaptığı siyasi utanmazlığı, siyasi ihtirası, siyasi arsızlığı bir kenara
bıraktık diyelim. Peki gittiği yerde depremin ilk saatlerinden beri gece gündüz
orada çalışan Bakanlarımıza, Valilerimize, kamu görevlilerimize edepsizce
iftira atmasına ne diyeceğiz? Üste başımız sağ olsun yazıp altında orada acılı
insanlarımızın yüzlerini kızartarak, başlarını öne eğecek laflar ederek kimin
hangi derdine derman olabilir. Yarısı yalan, yarısı yanlış bir konuşma,
depremde canı yanan, evi yıkılan hangi kardeşimizin yüreğini ferahlatır,
umudunu atırır? Bugüne kadar sayısız defa tekrarlanmış büftanları bir kez daha
gündeme getirmek ülkenin ve milletin hangi meselesine çözüm getirir.
Bakalım ilerleyen günlerde daha neler görecek, neler duyacak, ne tür
kepazeliklere şahit olacağız. Yazıktır, günahtır, milletimizin geleceğini
emanet ettiği siyaset kurumunu bu seviyeye düşürmeye kimsenin hakkı yoktur.
Gerçi bunların her işi aynı. Biliyorsunuz bir yıl önce 6 parti bir araya gelip
güya seçim ittifakı kurdular. Defalarca toplandılar, konuştular, dağıldılar,
toplandılar, konuştular, dağıldılar. Amaç neydi, seçim ittifakının gereği
olarak Cumhurbaşkanı adayını belirlemek ve milletvekili listelerindeki muhtemel
iş birliğinin çerçevesini çizmek.’
