Koşulları Araştırması Bölgesel Sonuçlarını verilerini paylaştı.
TÜİK verilerine göre gelir eşitsizliğinin en fazla yaşandığı
bölge İstanbul oldu. Türkiye’de geçen yıl itibarıyla en yüksek gelir yine
İstanbul bölgesi zirvede yer aldı. Gelir
eşitsizliğinin ve göreli yoksulluk oranının en düşük olduğu bölge ise Doğu
Marmara olduğu belirlendi.
Araştırmaya göre en yüksek yıllık hane halkı kullanılabilir
fert geliri 49 bin 239 TL olarak kaydedilirken, en düşük ise 15 bin 198 TL
olarak kaydedildi.
Açıklanan verilere göre, Türkiye’de ortalama yıllık eşdeğer
hane halkı kullanılabilir fert geliri, 2020’de 33 bin 428 lira olarak
hesaplandı. İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflaması (İBBS) 1. Düzey Bölgeleri itibarıyla
söz konusu geliri en yüksek olan bölge, 49 bin 239 lirayla “İstanbul”
oldu. Bu bölgeyi 38 bin 22 lirayla “Batı Anadolu”, 35 bin 785 lirayla
“Ege” izledi. Yıllık ortalama eşdeğer hane halkı kullanılabilir fert
gelirinin en yüksek gerçekleştiği İBBS 2. Düzey bölgesi “İstanbul”
olurken, en düşük 15 bin 198 lirayla
“Van, Muş, Bitlis, Hakkari” çıktı.
TÜİK’e göre en yüksek gelire sahip yüzde 20’lik grubun
gelirinin en düşük gelire sahip yüzde 20’lik grubun gelirine oranı şeklinde
hesaplanıyor. Bu oran küçüldükçe gelir eşitsizliği azalıyor. Söz konusu oran
Türkiye genelinde 8 iken bu değerin en düşük olduğu bölgeler 4,6 ile “Doğu
Marmara”, 5,8 ile “Doğu Karadeniz” ve “Orta Anadolu”
olarak kayıtlara geçti. Bu oranın en yüksek olduğu bölgeler ise 8,6 ile
“İstanbul”, 7,2 ile “Akdeniz” ve 6,8 ile “Batı
Anadolu” olarak sıralandı.
Araştırmaya göre, P80/P20 oranının en düşük olduğu İBBS 2.
Düzey bölgeleri 4,2 ile “Zonguldak, Karabük, Bartın”, 4,4 ile
“Kocaeli, Sakarya, Düzce, Bolu, Yalova” ve 4,6 ile “Bursa,
Eskişehir, Bilecik” olarak kaydedildi.
Her bölge için eşdeğer hane halkı kullanılabilir fert medyan
gelirinin yüzde 50’si temelinde hesaplanan yoksulluk sınırına göre, gelire
dayalı göreli yoksulluk oranının en yüksek olduğu İBBS 1. Düzey bölgeleri yüzde
13,8 ile “Kuzeydoğu Anadolu” yüzde 13,6 ile “Batı Marmara”
ve yüzde 13,3 ile “Ortadoğu Anadolu” olarak gerçekleşti. Göreli
yoksulluk oranının en düşük çıktığı İBBS 1. Düzey bölgeleri yüzde 8,8 ile
“Doğu Marmara”, yüzde 9,6 ile “Güneydoğu Anadolu” ve yüzde
10,4 ile “Orta Anadolu” bölgeleri oldu.
Her İBBS 2. Düzey bölgesi için eşdeğer hane halkı
kullanılabilir fert medyan gelirinin yüzde 50’si temelinde hesaplanan yoksulluk
sınırına göre, gelire dayalı göreli yoksulluk oranının en yüksek olduğu
bölgeler yüzde 16,1 ile “Balıkesir, Çanakkale”, yüzde 14,9’ar ile
“Antalya, Isparta, Burdur” ve “Kastamonu, Çankırı, Sinop”
olarak kayıtlara geçti.
Göreli yoksulluk oranı en düşük olan İBBS 2. Düzey bölgeleri
ise yüzde 7,2 ile “Malatya, Elazığ, Bingöl, Tunceli”, yüzde 8 ile
“Gaziantep, Adıyaman, Kilis” ve yüzde 8,1 ile “Zonguldak,
Karabük, Bartın” olarak hesaplandı.
Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması 2020 yılı sonuçlarına
ilişkin gelir bilgileri, bir önceki takvim yılı olan 2019 yılını referans
alıyor. Gelir hesaplamalarında, hane halkı gelirleri hane halkı büyüklüğü ve
kompozisyonu dikkate alınarak eşdeğer hane halkı kullanılabilir fert gelirine
dönüştürülüyor.
