Rasthaber – Son iki yıldır Venezuela sahasında uluslararası aktörlerin müdahil oldukları bir satranç oynanıyor. ABD cephesindekiler anayasal kurumları ve başkanı tanımıyor. Maduro yönetiminin meclisle bir ilişkisi kalmamış durumda. Sokaklarda terör kol geziyor ve ordu kışlasından çıkmıyor. Uluslararası medya birkaç bin protestocuyla polisin çatışmalarından haber “üretiyor”: Sistem ha çöktü çökecek, sefalet, diktatörlük, halk bıktı lanet ediyor vs. Bu durumda Kurucu Meclis çağrısı sesi en çok çıkan, halkı arkasına aldığını iddia eden muhalefetten gelmesi gerekirken Başkan Maduro’dan geldi.
Muhalefetin tüyleri, Kurucu Meclis çağrısını reddettiği anda dökülmeye başladı. Panikle kendi alternatif referandumlarını yapacaklarını açıkladılar. 16 Temmuzda kalkıştıkları referandum denemesini ellerine yüzlerine bulaştırdılar. Kelimenin tam anlamıyla rezil oldular. Ne bir kayıt ne de bir denetim sisteminin olmadığı çocukça bir oyun oynadılar. Otobüslerle aynı kişileri bir merkezden ötekine taşıyıp oy verdirdiler. Bir gazeteci sırf bu referandumun güvenilirliğini test etmek içi 17 kere verdi ve bunu kaydetti. Sonra da yedi milyon kişi bize destek verdi açıklaması yaptılar. CNN, BBC, DW bu kuyruklu yalanı haber diye verdi ama artık onlar bile utanmış olacak ki ertesi günü hepsi birden unuttu.
