Körfez’de Saf Değişimi: Suudi Arabistan Ve BAE Taşeron Rolüne Mi Soyunuyor?

ABD ve İsrail’in İran’a yönelik başlattığı savaş dördüncü haftasına girerken, başta “tarafsızlık” vurgusu yapan Körfez ülkelerinde dikkat çekici bir yön değişimi yaşanıyor. Özellikle Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin son hamleleri, bölge kamuoyunda “Washington’un savaşına dahil olma” tartışmalarını alevlendirdi.

Middle East Eye kaynaklı haberlere göre, Riyad ve Abu Dabi yönetimleri, ABD’ye askeri üslerini açma ve Hürmüz Boğazı’ndaki operasyonlara doğrudan katılma seçeneğini masaya koydu. Bu durum, söz konusu ülkelerin başlangıçta benimsediği “mesafeli duruştan” hızla uzaklaştığını ortaya koyuyor.

Savaşın ilk günlerinde topraklarının İran’a karşı kullanılmasına karşı çıkan iki ülkenin, kısa sürede bu tutumdan geri adım atması, “bağımsız politika mı yoksa dış baskıya boyun eğme mi?” sorularını gündeme taşıdı. Eleştirmenlere göre, özellikle ABD ile yürütülen yoğun temaslar, Körfez ülkelerinin karar alma süreçlerinde ne kadar bağımsız olduğu konusunda ciddi soru işaretleri yaratıyor.

ABD’li yetkililerle yapılan görüşmelerin ardından Suudi Arabistan’ın önemli askeri tesislerini Washington’a açması, bölgedeki güç dengesi açısından kritik bir kırılma olarak değerlendiriliyor. Bu adım, bazı uzmanlar tarafından “ABD’nin sahadaki operasyonlarını taşeron aktörler üzerinden genişletme stratejisi” olarak yorumlanıyor.

Birleşik Arap Emirlikleri cephesinde de benzer bir sertleşme dikkat çekiyor. BAE yönetiminin, ABD ile yaptığı temaslarda uzun süreli bir savaşa hazır olduğunu belirtmesi, ülkenin artık yalnızca savunma pozisyonunda kalmayacağını gösteriyor.

Ancak bu yaklaşım, bölgede “ABD’nin savaş ajandasına angaje olma” eleştirilerini de beraberinde getiriyor. Özellikle İran’la doğrudan çatışma riskinin artması, Körfez ülkelerinin kendi güvenliğini mi yoksa müttefiklerinin çıkarlarını mı öncelediği tartışmasını büyütüyor.

Uzmanlara göre Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri ciddi bir açmazla karşı karşıya. Bir yanda İran’ın artan askeri baskısı ve enerji altyapısına yönelik tehditleri, diğer yanda ise ABD ile kurulan derin askeri bağımlılık ilişkisi bulunuyor.

Bu durum, Körfez ülkelerinin kendi güvenliklerini sağlama adına attıkları adımların, uzun vadede onları daha büyük bir jeopolitik bağımlılığa sürükleyebileceği yönünde eleştirileri güçlendiriyor.

Hürmüz Boğazı’na yönelik olası bir askeri müdahaleye Körfez ülkelerinin dahil olma ihtimali, çatışmanın boyutunu daha da genişletebilecek bir gelişme olarak görülüyor. ABD’nin bölgedeki askeri varlığını artırdığı bu süreçte, Suudi Arabistan ve BAE’nin aktif rol üstlenmesi, savaşın “yerel” olmaktan çıkıp daha geniş çaplı bir cepheye dönüşme riskini artırıyor.

Tüm bu gelişmeler, Körfez ülkelerinin artık yalnızca kendi savunmalarını değil, büyük güçlerin stratejik hesaplarını da sahada uygulayan aktörler haline gelip gelmediği sorusunu yeniden gündeme getiriyor.