Pehlevi rejiminin tanınmış devlet adamlarından Esedullah Alem’in hatıratında (6. Cilt, sayfa 406) şöyle yazar: “Henry Kissinger bana şaka yollu şöyle dedi: ‘Amerika ile düşmanlık tehlikeli olabilir ama Amerika ile dostluk ölümcüldür.'”
Alem, bu ifadeyi yalnızca bir şaka olarak değerlendirmiştir; ancak Amerikalı yetkilinin bu sözü bir şaka değil, tam anlamıyla bir gerçeklik ve hakikattir. Bu görüşü doğrulayan sayısız örnekle karşılaşmak için tarihe bakmak yeterlidir.
Aşağıda yalnızca üç çağdaş örneğe değineceğiz. Suriye, Venezuela ve Ukrayna‘nın mevcut durumu bu iddianın en iyi kanıtıdır; liderleri Washington’a güven davulunu çalan ve bugün halkları bu iyimserliğin ağır bedelini ödeyen ülkeler…
1. Suriye Örneği: Siyasi Değişimin Ardından Gelen Parçalanma ve Ekonomik Çöküş
8 Aralık 2024’te Beşar Esad hükümetinin devrilmesiyle birlikte Suriye’nin güvenlik, siyasi ve toprak bütünlüğü durumu karmaşık ve tehlikeli bir aşamaya girdi. “Colani” liderliğindeki yeni yönetim, Suriye coğrafyasının yalnızca belirli bölümlerini Şam bayrağı altında toplayabildi ve toprak kontrolünü “bütünleşik ulusal egemenliğe, kalıcı güvenliğe ve merkezi otoritenin meşru tekeline” dönüştüremedi. Şu anda Suriye kâğıt üzerinde tek bir ülke olsa da sahada bir dizi güç alanına bölünmüş durumdadır.
Bu bağlamda Suriyeli kaynaklar, Siyonist rejim askerlerinin Suriye’nin güneyine geniş çaplı saldırılar düzenlediğini ve halkın bu bölgelerden kaçtığını bildiriyor. Siyonistler Suriye halkının tarım arazilerine de saldırarak sis bombaları atıyor ve bu arazilerde yangınlara yol açıyor. Rejimin Şam’ın batı kırsalı ve Kuneytra vilayetindeki askeri hareketliliği de artmış durumda. Kuneytra ve Dera vilayetleri; askeri kontrol noktaları kurulması, ev baskınları ve sivillerin gözaltına alınmasını içeren sık sık İsrail sızmalarına sahne oluyor.
Buna ek olarak Suriye Enerji Bakanlığı, elektrik üretimindeki yetersizlik nedeniyle tüm vilayetlerde elektrik kesintisi (karne) saatlerinin artırıldığını duyurdu. Ayrıca resmi verilere göre, 2026 yılının ilk beş ayında Suriye’de en az 1.462 kişi hayatını kaybetti. Siyasi gelişmelerin üzerinden iki yıl geçmesine rağmen ekonomik kriz de devam ediyor. Birçok fabrika ve üretim tesisi kargaşalar sırasında yağmalanarak üretim döngüsünün dışına çıktı. Döviz gelirlerindeki keskin düşüş, hammadde ithal edememe ve gerekli altyapının bulunmaması halk üzerinde ek bir baskı oluşturuyor. Daha önce bölge ülkelerine ihraç edilen Suriye ürünlerinin büyük bir kısmı, üretimin durması ve altyapının tahrip olmasıyla birlikte bu kapasitesini kaybetti ve halk mal kıtlığı ile dizginlenemeyen fiyat artışlarıyla karşı karşıya kaldı. Birleşmiş Milletler, her beş Suriyeliden yaklaşık dördünün yoksulluk sınırının altında yaşadığını ve 15,6 milyon kişinin insani yardıma muhtaç olduğunu rapor ediyor.
2. Venezuela Örneği: Petrol Yağması ve Temel Hizmetlerin Çöküşü
Bir diğer örnek Venezuela’dır. Nicolas Maduro’nun kaçırılarak ABD’ye götürülmesinin üzerinden on ay geçmesinin ardından, Washington Post’un yazdığına göre Venezuela fiilen ABD kontrolü altına girmiş durumda; ancak halkın yaşam koşulları iyileşmediği gibi kamu hizmetlerindeki kriz daha da kötüleşti. “Venezuela halkı daha iyi bir yaşamı hak ediyor” sloganıyla saldırıya uğrayan ve devlet başkanı kaçırılan halkın bugün ne suyu ne de elektriği var.
New York Times, Maduro’nun kaçırılmasının ardından Venezuela’da yaşanan gelişmeleri sömürgeciliğin, emperyalizmin ve devletlerin egemenlik haklarının ortadan kaldırılmasının yeni bir örneği olarak tanımladı. Venezuela’nın petrol gelirlerinden en az 12 milyar dolar ABD Hazine Bakanlığı’na aktarıldı ve bu kaynakların akıbeti belirsiz. Politico ise Venezuela halkı geniş çaplı sorunlarla boğuşurken, Amerikalı diplomatlar ve askerlerin bu halkın petrolünü yağmalamakla meşgul olduğunu yazdı.
Venezuela huzur ve geçim iyileşmesi görmediği gibi, bazı bölgelerde günde 16 saati bulan elektrik kesintileri, baş döndürücü üç haneli enflasyon ve gece protestoları dalgasıyla karşı karşıya. Bazı bölgelerde 24 saate varan kesintiler su, internet ve cep telefonu sinyallerini de kesintiye uğratıyor. Venezuela’nın petrol gelirleri ABD Hazine Bakanlığı kontrolündeki özel bir hesaba yatırılıyor ve Washington ülkenin altın rezervlerine bile el koymuş durumda. Saha raporları, Venezuelalıların yarısından fazlasının neredeyse her gün plansız elektrik kesintileri yaşadığını ve bu kesintilerin önemli bir kısmının altı saatten fazla sürdüğünü gösteriyor. Geçici hükümet lideri Delcy Rodriguez Noel sezonunu erken başlatmak zorunda bile kaldı; ancak bölge sakinlerine göre bu adım evlerdeki karanlığı gidermedi ve bazı şehirlerde geceleri tek ışık kaynağı yalnızca Noel süslemeleri oldu.
3. Ukrayna Örneği: Budapeşte Anlaşması’ndan Harabeye
Bir diğer örnek Ukrayna’dır. Yaklaşık iki ay önce Volodimir Zelenski, ABD’nin kendisine ve Ukrayna’ya ihanet ettiğini itiraf etti. Beyaz Saray daha önce Kiev’e yaptığı askeri ve mali yardımların faturasını Zelenski’nin önüne koymuştu. Trump tamamen tüccar bir üslupla Ukrayna’nın maden kaynakları ve nadir element gelirlerinin yüzde 50’sinin devredilmesini ve maden çıkarma ruhsatlarında veto hakkı verilmesini talep etti; Zelenski’nin imzalamak ve boyun eğmek zorunda kaldığı bu ağır haraç, Amerika’ya dayanmanın her şeyden önce ulusal serveti ve kimliği yağmalattığını gösterdi.
Bu, Sovyetler Birliği’nin dağılmasının ardından dünyanın üçüncü nükleer gücü olan bir ülkenin acı akıbetidir. Ancak Ukrayna, 1994 yılında Beyaz Saray ve İngiltere’nin güvenlik taahhütlerine tamah ederek “Budapeşte Memorandumu”nu imzaladı ve Batı’nın güvenliğini garanti etmesi karşılığında nükleer silahlarını teslim etti. Aldatılmış Ukraynalı siyasetçilerin ve medyanın alkış ve ıslıkları eşliğinde gerçekleşen bu silahsızlanma, bugün ülkeyi savunmasız bir harabeye dönüştürdü. Tanınmış Ukraynalı siyasetçi Yuri Kostenko’nun “Ukrayna ve Nükleer Silahsızlanma” adlı kitabında yazdığı gibi: “Hepimiz aldatıldık ve Budapeşte Anlaşması’nı alkışladık, dolayısıyla hepimiz suçluyuz. Silahsızlanma milletin alkışları ve medya desteğiyle yapıldı ama şimdi o değerlendirmelerin tamamen yanlış olduğu ortaya çıktı… Sanki Ukrayna ikinci bir Irak oldu.”
Bu acemi güvenin sonucu; bir milyon ölü ve yaralı, on milyon mülteci, altyapıda iki trilyon dolardan fazla hasar ve Ukrayna topraklarının beşte birinin kaybıyla dolu karanlık bir karnedir; bu da Batı’nın dikte ettiği reçetelere itaat eden bir şöhretin eseridir.
İçerideki Batı Yanlılarına Son Söz
Ve son söz içerideki Batı yanlısı akıma… ABD’nin 12 günlük ve Ramazan savaşlarında İran’da işlediği suçlara gözlerini kapatanlara; Suriye, Ukrayna ve Venezuela’nın durumundan hâlâ ibret almayanlara… Kissinger şaka yapmamıştı; o, bu güruhun ya görmek istemediği ya da görmekten aciz olduğu bir hakikati söylemişti.
Amerika ile dostluk ölümcüldür ve bu ölüm bir anda değil, yavaş yavaş ve sessizce gelir; petrolün yağmalanmasıyla, sessiz bölünmeyle, savaş yorgunu bir ülkeden haraç alınmasıyla ve bitmek bilmeyen elektrik kesintileriyle… İçerideki Batı yanlıları hâlâ teslimiyet reçeteleri yazıyor; oysa Zelenski, Colani ve Delcy Rodriguez, görecek gözü olanlara geleceğin resmini gösteren birer aynadır.
