‘Pakistan’ meselesinde Yeni Şafak niye bu kadar aksi yönde bir tutum alıyor?
Amiyane tabirle, neden Müslüman mahallesinde salyangoz satıyor?
Pakistan siyaseti krizde… 2002’de binde 46 olan oyunu
2018’deki seçimde yüzde 32’ye çıkaran Pakistan Adalet Hareketi’nin (Tahrik-i
İnsaf) kurucusu ve lideri İmran Han, Başbakanlıkta dördüncü yılına doğru
giderken işler karıştı.
Yüksek enflasyon ve diğer ekonomik sorunlar İmran Han’ın
halk desteğini geriletirken, ordu ve istihbaratla da gerilim yaşayınca politik
olarak iyice zayıfladı ve bazı koalisyon ortaklarını kaybetti. Meclis’te
çoğunluğu sağlayan muhalefet, geçtiğimiz pazar (3 Nisan) günü parlamentoya,
Başbakan Han’ı devirecek bir gensoru önergesi verdi. Oylama yapılabilseydi Han
koltuğu kaybedecekti. Ama Han’ın partisinden olan Meclis Başkanı Kasım Huri bu
girişimi engelledi. Gerekçesi iç gıcıklayıcıydı: Hükümet değişikliği için
yabancı bir devletle net bağlantısı olan bir darbe girişimi!
Başbakan İmran Han da Çin’le imzaladığı 60 milyar dolarlık
işbirliği anlaşması ve Rusya konusunda Batı’nın istediği ‘performansı’
göstermemesine işaret ederek, ABD’yi, “kendisini görevden almak üzere bir
komploya öncülük etmek” ile suçluyor.
Tüm bunlar üzerine Pakistan Cumhurbaşkanı Arif Alvi
parlamentoyu feshetti, erken seçim takvimi başlattı. Muhalefet ise anayasanın
çiğnendiği gerekçesiyle konuyu Yüksek Mahkeme’ye taşıdı ve önceki gün (7 Nisan)
Mahkeme, gensoru oylamasının engellenmesini anayasaya aykırı bulduğunu
açıkladı. Bir fiili durum ortaya çıkmadıkça İmran Han koltuğu kaybetmiş
görünüyor.
Pakistan’da hafta sonu belli ki hareketli geçecek ve yönetim
krizinin yönü büyük oranda belli olacak. Ama konunun bizi ilgilendiren
enteresan bir yanı daha var.
Önce şunu söylemeli belki: İmran Han, özellikle de ‘başına
gelen’ siyasi harekâtın muhtevası ve buna karşı ürettiği argüman nedeniyle
Türkiye’deki iktidar çevrelerinin kolay benimseyip özdeşleşebileceği bir isim. Zaten
hükümeti destekleyen gazete ve televizyonlarda da krizin başından beri İmran
Han’ı destekleyen yazı ve haberler dikkat çekiyor. Sabah’ta Salih Tuna örneğin,
5 Nisan’da şöyle yazıyor:
“ABD hayli zamandır Türkiye ve Pakistan’a kafayı takmış
durumda.
Bunun temel nedeni de şu: Artık her iki ülke de ABD’nin
“emir ve görüşleri” doğrultusunda hareket etmiyor.
Mesela, Pakistan Başbakanı İmran Han, ABD’nin üs talebini
reddetti. Türkiye de onca ABD tehdidine rağmen S-400 Hava Savunma Sistemi aldı.
En son olarak da Rusya’ya yaptırım kararlarına her iki ülke
de riayet etmedi.
…
ABD her iki ülkeyi de ‘cezalandırmaya’ çalışıyor. Mesela
bizi hem F-35 projesinden çıkardı, hem de 1,5 milyar dolarımıza el koydu.
Gündüz gözüyle NATO müttefikine bu haydutluğu yapan
Pakistan’a ne yapmaz?”
Türkiye gazetesinde, Sabah’ta, Akit’te, berikinde benzer
tonda haberler yer alıyor. Ama…
Ama Yeni Şafak, sıra dışı şekilde İmran Han’a ‘muhalefet’
ediyor!
Önce 4 Nisan’da “Pakistan’da İmran Han kaosu” başlıklı,
imzasız, ama Yeni Şafak için bile ‘haber dili’ çerçevesini zorlayan bir metin
yayınlanıyor. Şöyle başlıyor haber:
“Cumhurbaşkanı Arif Alvi, Başbakan İmran Han’ın talebi
üzerine meclisi feshederek, iktidar partisinin demokratik teamüller aleyhine
işbaşında kalmasının da önünü açarken, Pakistan siyasetini de bilinmezliğe
sürükledi.”
Haberin içinde “Anayasa için kara gün” gibi ara
başlıklar var. İki gün sonra, 6 Nisan’da benzer bir haber yayınlanıyor. Üstelik
başlık değiştirmeye bile gerek görülmemiş: “Pakistan’da İmran Han kaosu”!
Anayasa için kara gün ara başlığı da aynen duruyor. Farklı olarak bu kez İmran
Han’ın ‘ne yapması gerektiği’ de söylenmiş:
“Meclis’teki çoğunluğu kaybeden İmran Han’ın, istifa
etmesi ya da görevi çoğunluğun belirlediği hükümete devretmesi gerekirken
Meclis’i feshettirmesi, anayasayı ihlal olarak görülüyor.”
Ve dünkü (8 Nisan) Yeni Şafak’ın birinci sayfasında Yüksek
Mahkeme’nin İmran Han aleyhindeki kararı kutlanıyor adeta: “İmran Han’ın kararı
mahkemeden döndü”.
Evet, bizim muhafazakâr basın bazı uluslararası meselelerde
‘içsel’ bir tutkuya sahip oluyor, epey taraftarlaşıyor. Fakat bu bir
senkronizasyon dahilinde oluyor genellikle. Şimdi iktidarı destekleyen basının
neredeyse blok tutum aldığı ‘Pakistan’ meselesinde Yeni Şafak niye bu kadar
aksi yönde bir tutum alıyor. Amiyane tabirle söylersek, neden Müslüman
mahallesinde salyangoz satıyor?
Rivayetler muhtelif. Birini Dünya gazetesi yazarı Kerim
Ülker dile getiriyor sosyal medyada:
“Yeni Şafak’ın Albayrak Grubu’nun Pakistan’da metro ve çöp
hizmetleri alanında yaşadığı sorunlar var. Uzun süredir Soruşturma üzerine
soruşturma yiyordu Albayrak Grubu. Hesaplaşma vakti anladığım kadarıyla.”
Gerçekten de gazetenin sahibi Albayrak Grubu’nun on yılı
aşkın süredir Pakistan’da yatırımları var. İnşaat, temizlik, lojistik
sektöründe faaliyet gösteriyorlar. Ama İmran Han hükümetine değil de önceki
dönemin iktidarına, şimdiki muhalefete yakınlar ‘duygusal’ olarak. Hatta Aralık
2020’de Lahor’da Albayrak Grubu’nun 6 tesisine Pakistan polisi baskın yapıyor.
Gerilim bu düzeyde.
Tüm bunlar olurken, Yeni Şafak’ın eski yayın yönetmeni sonra
sadece yazarı İbrahim Karagül, 3 Nisan’ın ilk dakikalarında sosyal medyada
şöyle yazıyor: “ABD Pakistan’da darbe yapıyor!”
Yaklaşık 12 saat sonra da İmran Han’ın zaferini kutluyor:
“Pakistan Cumhurbaşkanı, başbakan İmran Han’ın tavsiyesi üzerine Meclis’i
feshetti. ABD darbe planı önlendi.”
Garip değil mi?
Nihayet dün (8 Nisan) akşamı Karagül, Yeni Şafak’tan
ayrıldığını şu sözlerle duyuruyor:
“Yeni Şafak’taki köşe yazılarım bugün itibariyle sona
erdi. 21 yıl aralıksız yazdım. Dünyada olan biten birçok konuyu ilk kez, yeni
cümlelerle buradan aktardım. “Türkiye Yükselişi” için öncü sözler söylemeye
çalıştım. Yeni Şafak’a, Albayrak ailesine minnetlerimi sunuyorum.”
Ankara gazetecileri ve bazı siyasetçiler arasında İbrahim
Karagül’ün ‘Pakistan çatlağı’ nedeniyle gazeteden ayrılmak zorunda kaldığı
konuşuluyor.
Kim bilir, bu sonucu çıkarmak için ‘kulis fısıltısına’ da
çok ihtiyaç yoktur belki. Ne dersiniz?
gazeteduvar
