uzlaşma hedeflerinin yenilgisine ilişkin bir analiz yazısı kaleme aldı. Kaleme
alınan yazıda şu önemli noktalara işaret edildi:
1- Hacı Kasım Süleymani ve Ebu Mehdi el-Mühendis’in Bağdat’ta
şehit edilmesi tamamen Siyonist hedeflerle uyumluydu ve rejim Irak’ı başından
beri büyük bir tehdit olarak görüyordu.
2- Rejimin araştırma enstitüleri, yaklaşan savaşın
tehlikesine karşı defalarca uyarıda bulunarak, Lübnan, Suriye, Irak ve
Gazze’den kendilerine aynı anda binlerce füzenin ateşleneceği açıklamasını her
zaman tekrarladı.
3- Bunların yanında Haşdi Şabi, şimdi Irak’taki Siyonistler
için büyük bir endişe kaynağı haline geldi.
Son aylarda ABD ile İsrail arasında ortaklaşa yürütülen
askeri tatbikatlar, iki ülkenin endişelerinin boyutunu gösteriyor. Çünkü bu
tatbikatta, simüle edilmiş varsayılan tehlikede füzeler ve insansız hava
araçları Irak ve Yemen’den ateşleniyordu.
4- Ayrıca Amerikan kuvvetlerinin Irak’tan çekilmesinin ana
muhaliflerinden biri de İsrail. Siyonistler bunu stratejik çıkarlarına yönelik
en büyük tehdit olarak görüyor.
5- İsrailliler Irak’ı ellerinden kaçırmış, Amerikan
işgalinden sonra en önemli uzlaşmacı ülke haline gelebilecek bir fırsat olarak
görüyorlar.
Direniş gruplarının yükselişiyle, sadece bu plan
engellenmekle kalmadı, bugün Irak’taki direniş ekseni ABD ve İsrail’e ve
bölgedeki çıkarlarına en büyük tehdit haline geldi.
6- İsrail’in Irak’a ulaşma hedeflerinden biri de enerji
sağlamaktır. Son yıllarda İsrail, Irak Kürdistan bölgesinden en büyük petrol
alıcısı oldu. Şimdi Irak, bölge üzerinde zayıf ve etkisiz bir ülke olduktan
sonra, IŞİD kontrolündeki alanların özgürleşmesi ve direniş güçlerinin
yükselişiyle güçlü ve etkili bir ülke haline geldi.
İsrail, son yirmi yılda en azından Irak’ın bölünmesini
sağlamak veya Irak’taki gelişmelerden hedefleri doğrultusunda yararlanmak için
tüm planlarını kullandı.
İsrail’in Irak’ı uzlaşma trenine getirme çabaları
azalmayacaktır.
