şöyle yazdı: “Amerika ile İran arasındaki gerilim, Donald Trump’ın başkanlığına
kıyasla bariz bir şekilde azaldı ve Amerikalılar, İran’ın bölgedeki nüfuz
alanına çerçeve oluşturma hakkına sahip olduğunu kabul ediyor. Fransa da
Amerika’nın bu tanımasını anladı.”
Lübnan gazetesinde Toni İsa tarafından “Amerikan-İran
anlayışı güneyde (Lübnan) geçerlidir” başlığıyla ele alınan yazıda şöyle
denildi: “Bu artan manevra, sonunda hala geçerli olan mevcut metnin
[UNIFIL için] uygulanacağı anlamına geliyor… Uluslararası taraflar görünüşe
göre UNIFIL güçlerini tehlikeye atmaktan ve güney Lübnan’ın güvenliğini
korumaktan ve Hizbullah ile maliyetli bir çatışmadan kaçınmak istiyorlar.
Belirtiler bunu işaret ediyor. Bu konunun bölgesel perdesinin arkasında İran
ile Amerika arasında sağlanan barış var. İki taraf geçtiğimiz günlerde İran’daki
Amerikalı mahkumların serbest bırakılması ve Güney Kore’de bloke edilen 6
milyar dolarlık İran parasının serbest bırakılması konusunda ayrıntı
açıklanmadan bir anlaşmaya vardı. Öte yandan Joe Biden hükümeti, Binyamin
Netanyahu hükümetinin Amerika’yı Tahran’la siyasi ve askeri bir çatışmaya itme
yönündeki yoğun baskılarına boyun eğmedi ve bugün İsrail Başbakanı ciddi bir iç
kriz içinde boğuluyor ve bu kriz onun kuzey sınırlarının dışında ve hatta kuzey
sınırları içinde önemli bir eylemde bulunmasını engelliyor…”
Gazete yazısını şöyle sürdürdü: “Elbette Biden ve
Netanyahu’nun İran’la ilgili olarak ortak bir hedefi var: İsrail’in güvenliğine
ve hayati çıkarlarına zarar vermemek. Ancak (Beyaz Saray’ın görüşüne göre)
İran’ın Irak, Suriye, Lübnan, Yemen ve körfezdeki diğer ülkeler üzerindeki
etkisi söz konusu olunca, bu mesele Washington’da ele alınıyor. Elbette Joe
Biden hükümetinin İran’ın bölgesel nüfuz çerçevesi oluşturma hakkına sahip
olduğunu kabul etmesi olarak değerlendirilebilecek bir şey var. Ancak
Washington, bu İran etkisinin ikili anlayış tavanı altında kontrol edilebilir
kalmasını istiyor. Bu nedenle Ortadoğu’da İran’ın etkisi altındaki bölgede
“Kumru ve Şahin” rekabeti devam etmekte, bazen çatışma yaşanabildiği
gibi bazen de geçici anlaşmalara varılmaktadır.”
